Nieuwe bestemming
Rond 1650 laat Cornelis de Graeff, burgemeester van Amsterdam, aan de weg tussen Baarn en Soest een buitenverblijf bouwen dat na zijn dood door stadhouder Willem III wordt gekocht om er te jagen en de zomers door te brengen. In 1795 verliest de familie Soestdijk, als het onder Franse invloed wordt genationaliseerd en veranderd in een kazerne. Het stadhouderlijke jachthuis raakt in verval maar in 1806 laat koning Lodewijk Napoleon de boel opknappen. De echte uitbreiding volgt in 1815 als het witte paleis weer in handen van de Oranjes komt. De Fransen zijn verdreven en Nederland is nu een koninkrijk. Het Nederlandse volk schenkt Soestdijk, dat nu zijn karakteristieke zijvleugels krijgt, aan de kroonprins - de latere koning Willem II - als dank voor zijn inzet tijdens de Slag bij Waterloo. Hij is er zomers veel te vinden, samen met zijn vrouw Anna Paulowna, die het paleis inricht met meer internationale allure. Ook koningin-moeder Emma gebruikt tot haar dood in 1934 Soestdijk als haar zomerverblijf. Juliana en Bernhard zijn de eersten die het paleis permanent bewonen. Vanaf hun huwelijk in 1937 tot hun dood in 2004, met uitzondering van de oorlogsjaren.
De Rijksgebouwendienst, eigenaar van het paleis, moet nu een nieuwe bestemming vinden voor het paleis. Dat blijkt nog niet zo makkelijk. Men wil een bij Soestdijk passende invulling met cultureel, educatief of historisch karakter. In elk geval geen beautyfarm of casino. Maar er is nogal wat achterstallig onderhoud aan de terreinen en het gebouw. Geschatte kosten: ruim 100 miljoen euro. En die liggen niet voor het oprapen. Daarom wordt het paleis tot die tijd opengesteld voor publiek. Sinds 2006 bezochten ruim 600.000 mensen Soestdijk, en ook nu nog kan men er op vrijdagen en in het weekend terecht. Komende zomer is er in de tuin een openlucht opera.
Vanaf 14 maart a.s. brengt veilinghuis Sothebys een grote hoeveelheid schilderijen, meubels, serviezen en andere gebruiksvoorwerpen van de vroegere bewoners van Soestdijk onder de hamer. Meer dan 10.000 stukken, van een bierglas van Bernhard, een poederdoos van Juliana, een waterkan van Emma tot het topstuk van de veiling: het porceleinen Doccia Ginori servies van koning Willem III dat tussen de 40 en 60 duizend euro moet opbrengen. De opbrengst gaat naar verschillende goede doelen.