Mijn teamgenoten

Khalid is 25 jaar oud en geboren in Den Haag. Hij is kind van Marokkaanse ouders en de jongste uit een gezin van zes kinderen. Na de middelbare school studeerde hij MBO-handel en tegenwoordig doet hij de studie Small Business and Retail Management op de Haagse Hogeschool. Bovendien is hij actief geweest bij jongerenverenigingen MJV en 2-United uit Den Haag waar hij zich inzette voor jongeren uit voornamelijk de Haagse Schilderswijk.

Educatie in Nederland
In 1986 werd ik geboren in Den Haag, in het Rode Kruis-ziekenhuis aan de La Reyweg. Ik ben het jongste kind in een gezin dat in totaal bestaat uit zes kinderen. Mijn vader is een hardwerkende Marokkaanse man en mijn moeder een lieve, zorgzame Marokkaanse vrouw. Na de basisschool en middelbare school, kwam ik terecht op het MBO, waar ik de nodige kennis heb opgedaan op het gebied van ondernemen en managen in de detailhandel. Deze opleiding ging mij goed af en ik voelde dat ik een niveau hoger aan zou kunnen. In 2006 ben ik daarom begonnen aan de opleiding Small Business & Retail Management (SBRM) aan de Haagse Hogeschool.

Bijbaantjes
Op zestienjarige leeftijd had ik mijn eerste bijbaantje. Het was bij V&D op de afdeling Le Café, waar ik ging werken als foodmedewerker. Ik had die baan gekregen via mijn broer – die op dat moment bij La Place werkte. Het was mijn doel om mijn eigen geld te verdienen en zo meer op eigen benen te staan. Omdat ik de smaak van het geld verdienen al gauw te pakken had, nam ik er een tweede baan bij. Ik werd aangenomen als publieksassistent bij het Lucent Danstheater, waar ik een zeer leuke tijd gehad. Naast deze bijbaantjes moesten we in deze periode van school stage lopen. Na een lange zoektocht  ben ik terechtgekomen bij Score, een herenkledingzaak in het centrum van Den Haag. Deze stage was het begin van mijn carrière bij Score, want na mijn stage kreeg ik hier een baan aangeboden. Ik stopte bij V&D en het Lucent Danstheater en ik ging aan het werk bij Score. Hier ben ik doorgegroeid naar mijn huidige functie als assistent-manager.

Sport en vrije tijd
Buiten verplichtingen als school en werk, is er voor mij ook altijd tijd geweest voor leuke en vooral sociale activiteiten. In mijn jeugd heb ik aan voetbal, tennis, zwemmen en korfbal gedaan. Toen het drukke leven met school en werk eenmaal begon is dat wel wat ten koste gegaan van de sport, maar sinds twee jaar voetbal ik met een vriendenteam op zondag. Aan dit team, genaamd Juventas 2, beleven wij drie keer in de week heel veel plezier.

Op het sociale vlak ben ik ook altijd zeer actief geweest. Het begon op jonge leeftijd met vrijwilligerswerk voor de MJV (Marokkaanse Jongeren Vereniging). In dat verband werden verschillende activiteiten voor en door jongeren georganiseerd. Nadat ik hiermee was gestopt ben ik door mijn broer geïntroduceerd bij 2-United. Hij was al een aantal jaar actief voor deze vereniging en stelde mij voor om op den duur het stokje over te nemen. Bij 2-United ging het er voornamelijk om een platvorm te zijn voor jongeren uit de Schilderswijk. Dat hield in dat iedereen uit de wijk terecht moest kunnen bij 2-United. Dat liep uiteen van jongeren die begeleiding nodig hadden op school tot ouderen die in een veilige wijk wilden leven. Ons voetbalteam Juventas 2 is ontstaan uit het werk bij 2-United.

Ik ben Mohamed, 22 jaar jong, geboren en getogen in Den Haag. Ik ben eerstejaars student aan de Hogeschool van Rotterdam, waar ik de opleiding Bouwkunde met veel plezier volg. Ik ben van Marokkaanse komaf, al weet ik niet of ik dat eigenlijk wel zo kan stellen.

Mijn ouders zijn geboren in Marokko en wisten in de jaren ’70 vanuit het Rifgebied een oversteek naar Nederland te maken. Dat maakt hen in mijn ogen Marokkaanse Nederlanders. Ik ben het tweede kind, na mijn zus en voor mijn broertje. In 1988 ben ik in Den Haag op de wereld gezet, wat mij op mijn beurt een Nederlandse Marokkaan maakt.

Gekleurd
Ik heb een boeiende jeugd gehad in Nederland, al was het milieu waarin in ben opgegroeid op sommige fronten niet bepaald ideaal. Het heeft me wel gevormd tot wie ik ben. Ik heb altijd in 'gekleurde' buurten gewoond en op 'gekleurde' basisscholen gezeten en zo was ook mijn eerste voetbalvereniging 'gekleurd'. Voetballen doe ik nog steeds met veel plezier. Elke zondag bij de Haagse zesde reserveklasse, Juventus 2. Ik hoef daar denk ik niet bij te vermelden dat dit de laagste klasse is waar je in kunt voetballen. Ik heb onbetaalbaar veel plezier omdat voetbal mijn grootste hobby is en omdat ik elke zondag met bijna al mijn vrienden op het veld sta. Wij, Juventas 2, zijn een vriendenelftal dat op een bijzondere manier tot stand is gekomen. Een groep jongens van Marokkaanse komaf met een vleugje Hollandse bikkels. Een verhaal op zich, waar een boek over geschreven zou kunnen worden.

Mijn moeder waakte er altijd voor dat ik mijn Marokkaanse achtergrond en de islam serieus nam. Zo was thuis de voertaal Marokkaans (Berbers), de vakanties waren altijd naar het dorp waar mijn ‘roots’ liggen en ik volgde lessen op de Koranschool. Tegelijkertijd was het uiteraard ook de bedoeling dat ik me goed zou ontwikkelen binnen de Nederlandse maatschappij en de Nederlandse normen en waarden tot een bepaalde hoogte tot me zou nemen. Zo ben ik in tegenstelling tot velen die bij mij in groep acht zaten op een nogal ´witte´ middelbare school terecht gekomen. Daar heb ik een supertijd gehad, waar ik veel kennis en vrienden aan overgehouden heb.

Mijn horizon werd steeds breder en de wereld steeds kleiner. Ik werd ouder en ging me steeds meer afvragen wat dingen nou werkelijk betekenen. Wat is de Marokkaanse cultuur? Wat is de rol van de islam daarin? Wat wordt er van je verwacht in het dagelijks leven? En ga zo maar door. Beetje bij beetje begin ik te beseffen dat de Nederlandse gewoonten minstens zo belangrijk zijn voor mij als de Marokkaanse. Omdat ik toch hier ben geboren en vooral hier mijn bestaan heb. Het besef dat de islam universeel is en op alle plekken ter wereld nageleefd kan worden, geeft mij wel een helpende hand. Want zoals het er nu naar uitziet, zal ik net als vele mede Nederlandse Marokkanen van mijn leeftijd hier mijn nest bouwen en meewerken aan een nieuwe, nog meer geïntegreerde generatie . Naar mijn mening beginnen we steeds beter mee te komen in de Nederlandse maatschappij en worden we over het algemeen steeds meer geaccepteerd. Helaas vinden een aantal leeghoofden het nodig om hun politieke programma te vullen met cowboyverhalen over een ‘Wit Wilders Westen’. Dit is simpelweg geschiedenis. Een nieuw tijdperk is aangebroken. Zoveel talenten kun je niet terugsturen naar ‘hun eigen land’, Nederland heeft zulk talent hard nodig!