11 jaar IgNobelprijs 100 jaar Nobelprijs (1)

- Zoom
- IgNobelprijs
Deze maand is het precies honderd jaar geleden dat de eerste Nobelprijzen werden uitgereikt. De prijs wordt in wetenschappelijke, literaire en politieke kringen bijzonder serieus genomen. Er bestaat echter ook een alternatieve Nobelprijs, die zich richt op prestaties, 'that cannot or should not be reproduced’.
11 jaar IgNobelprijs
De IgNobelprijs uitreiking wordt vanaf 1990 ieder jaar georganiseerd door het blad ‘Annals of Improbable Research’. De prijs is niet naar Alfred Nobel vernoemd, maar naar zijn vermeende familielid Ignatius Nobel, de mede-uitvinder van de priklimonade.
De prijzen gaan naar eigenaardige wetenschappelijke experimenten en naar personen of instanties die zich belachelijk hebben gemaakt. In 2001 werd bijvoorbeeld het patent op het wiel in Australië aangevraagd en zelfs toegekend. De aanvragers en degenen die het toekenden kregen een IgNobelprijs voor Technologie.
Bij de uitreiking op Harvard in Cambridge, Massachusetts zijn ‘echte’ Nobelprijswinnaars aanwezig. Een daarvan wordt verloot onder het publiek, de zogenaamde ‘Win a date with a Nobel Prize winner contest’.
Onderzoeken naar verwondingen door vallende kokosnoten (Medicijnen 2001), naar de ideale manier om een biscuit te soppen (Natuurkunde 1999) en het laten zweven van kikkers door magneten (Natuurkunde 2000) werden bekroond.
Nick Leeson, de man die de Barings Bank ten onder liet gaan, won een IgNobelprize voor Economie. De ‘vader’ van de atoombom Edward Teller kreeg de prijs voor Vrede. En Dan ‘potatoe’ Quayle ontving er een in de categorie Onderwijs.
Het jaar 2000 betekende de doorbraak voor de Nederlandse wetenschap. Twee onderzoeken vielen in de prijzen, waaronder de zwevende kikkers.
Joris Smeets
Bron.
NRC Handelsblad ‘Zang, dans en luim’ door Herbert Blankensteijn (7-10-2000)