De Nederlandse nucleaire droom begon al in 1939. In het geheim kocht de regering materiaal aan om een atoomprogramma te beginnen. De Duitsers ontdekten deze nucleaire ambities niet tijdens de bezetting. En ook de Amerikanen waren verrast dat Nederland, dat kort na de oorlog samen met Noorwegen in Noorwegen een kernreactor startte, al zo ver was.

President Eisenhouwer hield in 1953 zijn ‘atoms for peace’-redevoering. Amerika besloot de kennis over het vreedzame gebruik van kernenergie te delen met andere landen. De hoge verwachtingen over kernenergie kregen in 1957 voor het eerst gestalte door de tentoonstelling ‘Het Atoom’, die werd gehouden op Schiphol. De media waren bijzonder enthousiast over de nieuwe energiebron. De mogelijkheden leken grenzeloos.

In 1969 werd de eerste kerncentrale in Dodewaard in gebruik genomen, zonder dat de samenleving protesteerde. De tweede kerncentrale volgde in 1973 in Borselle, maar daar werd wel tegen gedemonstreerd door de milieubeweging.

Door het groeiende protest werd de bouw van nieuwe kerncentrales uitgesteld. Het ernstige ongeluk met de kerncentrale in het Amerikaanse Harrisburg in 1979 vergrootte de twijfel over de veiligheid van kernenergie. De ramp met de Russische kerncentrale in Tsjernobyl in 1986 was waarschijnlijk de grootste klap voor het geloof in de nucleaire droom.