Nederland maakte zich in 1951 gereed voor de eerste reguliere televisie-uitzendingen. Polygoon stond op de eerste rij om de bouw van de benodigde zendmasten vast te leggen. Zo ook bij de opbouw van de experimentele televisiezender bij Lopik; een gevaarte van honderden meters hoog dat overeind gehouden wordt met stevige staaldraden, verankerd in beton. De montage van de enorme zendmast kon alleen geschieden door mensen met een ijzeren zenuwgestel, merkte Polygoon op.

Enkele jaren later werden, speciaal voor de diensten van de Wereldomroep, sterkere zenders gebouwd om de stem van Nederland over de hele wereld hoorbaar te maken. Een van de meest beluisterde uitzendingen van de Wereldomroep was die voor de zeelieden, waarin iedere week aan de opvarenden van twee onzer koopvaardijschepen groeten worden overgebracht door familieleden.

Tien jaar na de eerste reguliere televisie-uitzending ging het beeld even op zwart. De oorzaak was een staking van de N.T.S. en de omroepverenigingen, uit bezorgdheid over de toekomst van de Nederlandse televisie. Twee dagen lang was op TV slechts een stakingstekst te zien. Veel huisvrouwen grepen deze mogelijkheid aan om eindelijk weer eens wat verstelwerk te verrichten, meldt Polygoon. Het donkere scherm was voor velen aanleiding om de vertrouwde gezelschapspelletjes uit de kast te halen. De feestelijk verlichte winkels, die in deze tijd van het jaar tot laat in de avond openblijven, oefenden eveneens een grote aantrekkingskracht uit op het publiek. De jeugd verdrong zich voor de etalages en toonbanken, en scheen van geen televisie meer te weten.