De Onderzeedienst is het onderdeel van de Koninklijke Marine dat zorg draagt voor de uitrusting van de onderzeeboten en de opleiding van de bemanningen. De onderzeedienst is, net als de Mijnendienst, voortgekomen uit de voormalige Torpedodienst van de marine. De eerste onderzeeboot van de marine liep aanvankelijk van stapel als Hr.Ms. Onderzeesche Torpedoboot O1. De onderzeedienst is opgericht op 21 december 1906.

De huidige onderzeedienst zetelt op het haventerrein in Den Helder en telt ongeveer 400 mensen personeel. Op 15 juli 2005 zijn de Onderzeedienst en de Mijnendienst formeel opgehouden te bestaan, nadat de vaandels van beide diensten in aparte ceremonieën zijn overgedragen door de commandanten aan de Commandant Zeemacht in Nederland (CZMNED), vice-admiraal (VADM) J.W. Kelder.

De laatste jaren is er veel rumoer over de mogelijke toelating van vrouwelijk personeel tot de onderzeedienst. Nu is de deze dienst, als enige binnen Defensie, niet voor vrouwen toegankelijk.

Over de geschiedenis van de Onderzeedienst verscheen een jubileumboek, geschreven door oud-marinier Robin Snouck Hurgronje. "Klaar voor onder water, honderd jaar Nederlandse onderzeeboten" verhaalt over het wedervaren van de Onderzeedienst van de Koninklijke Marine.

Niet alleen alle types onderzeeboten komen aan bod, van de allereerste duikboot O-1 tot de moderne Walrus-klasse, maar het boek licht voor het eerst ook een tip van de sluier op over geheime operaties tijdens de Koude Oorlog. Deze missies worden beschreven door de commandanten zelf, die nauwkeurig laten zien hoe de gang van zaken in de praktijk was.

Daarnaast is aandacht besteed aan de strategische verhoudingen in die periode en aan het ontwerp en de ontwikkeling van de Walrus- klasse. In dit rijk geïllustreerde boek wordt niet alleen het verleden behandeld maar ook een blik vooruit ontbreekt niet. Hoe ziet de toekomst eruit voor de Onderzeedienst?