‘Kameraden, gij hebt een kloek besluit genomen. Een besluit dat u tot ere strekt, en dat Nederland tot ere strekt’, complimenteert H.A. Seyffardt (leider van het legioen ‘Nederland’) in 1941 de eerste groep van ruim vijfhonderd Nederlanders die aan het Oostfront gaan vechten.

‘Nederland mocht niet achterblijven. Nederlands’ zonen moeten medestrijden met de Wehrmacht van het Groot-Duitse Rijk die daar ginder vecht voor de vrijheid van Europa’, vervolgt hij zijn betoog. ‘Onder grote belangstelling wordt op het perron nogmaals afscheid genomen en daar gaan deze jongemannen voor de grote strijd van Europa,’ sluit het Polygoon zich daar bij aan.

Propagandafilms moeten de bevolking warm maken voor het Duitse leger. ‘De Nederlander zit de liefde voor de zee van oudsher in het bloed. Reeds vele jonge landgenoten hebben de weg naar de Duitse zeemacht gevonden om daar als gelijke met hun Duitse kameraden schouder aan schouder hun plicht te doen.’

Het thuisfront houdt door middel van radio-uitzendingen contact met het Oostfront. ‘In één der studio’s van de Nederlandse omroep te Hilversum waren velen bijeengekomen om via de microfoon hun familieleden die thans aan het Oostfront strijden toe te spreken.’

POLYGOON in WO II

Polygoon en Prolfilti, de producenten van het bioscoopjournaal, stelden tijdens de Tweede Wereldoorlog hun bedrijfsbelangen zeker door een contract te sluiten met de Duitse staatsmaatschappijen Ufa en Tobis, die zelf ook een journaal in roulatie brachten. Tijdens de oorlog heette het journaal Tobis-Nederlands Nieuws. Na april 1944 werden het Duitse en Nederlandse journaal samengevoegd vanwege materiaalschaarste.