Verpletterd werden de Rode Duivels door Oranje in 1936, met maar liefst 8 - 0. Ook in 1946 in de eerste naoorlogse interland werden de Belgen weggevaagd door een ontketende Nederlandse ploeg. De Belgen leken te gaan winnen. 'Het is weer De Klein die de Rode Duivels een 2-3 voorsprong geeft'.

Maar Polygoon zag hoe het opeens begon te lopen bij de Nederlanders. 'Dan komt onze nationale ploeg eerst goed in actie en worden de Belgen totaal overspeeld. Wilkes maakt de bal prachtig vrij, geeft fraai door aan Breger [?], die met een kopbal scoort'. Het was 3 -3.

'Uit een scrimmage maakt Rijvers Nederlands vierde doelpunt. Wilkes brengt met een enorm schot de stand op 5-3. Dezelfde speler maakt het halve dozijn vol. Nederland heeft tegen veler verwachting in België geklopt.'

Zelfs in matige interlands slaagde Oranje van de Rode Duivels te winnen. In 1956 was het 2 - 2 en leek de wedstrijd te eindigen in een gelijkspel. 'De aanvallen golfden heen en weer maar werden aan beide kanten slecht afgewerkt. Tien minuten voor het einde schrokken de Belgen zich een hoedje. Toen kwam Appel namelijk zegevierend tevoorschijn uit een duel met De Koster en scoorde hij het derde Nederlandse doelpunt.'

Ook als de druk enorm was, kon Oranje boven zichzelf uitstijgen, zoals in 1953 in een volle Rotterdamse Kuip. 'Het werd een strijd waarover die 60.000 mensen nog lang zullen napraten. Want het Nederlands elftal zou deze wedstrijd gaan winnen. En dat was iets wat zelfs de grootste optimist in zijn stoutste dromen niet had durven verwachten. Vanaf het eerste ogenblik wierpen de Oranjehemden zich vol vuur in de strijd. De Belgen, hier naar toe gekomen met de zekerheid van de overwinnaar, hadden van dit Nederlands elftal niet terug.'

Met agressief spel werden de Belgen eindelijk na 2 ½ jaar weer een keer verslagen. De Rode Duivels stribbelden nog manmoedig tegen. 'Maar Oranje vocht met een kracht en een elan zoals we die in jaren niet gezien hadden. En met succes'. Dat kan ook in Duitsland in 2006.