"Little Richard: de gevestige orde snakt naar adem"

Hierbij mijn top 5 voor de periode 1956 - 1965. Alle vijf (ex aequo) even mooi, daarom maar in chronologische volgorde. Zoals ik al schreef is een elpee top 5 voor die periode eigenlijk onzin: popmuziek leefde op singeltjes, de soms daarop volgende elpees werden op de hit na vaak gevuld met stoplappen en veroverden tal geen top 100 positie. Maar goed, ik zal me aanjullie format houden en heb nog 5 authentieke elpees gevonden ook. Daar gaat ie:

Little Richard - Long tall Sally (Specialty)
Een monument. De revolutie van Blues & Anarchie. Louisiana, opgenomen in New Orleans. Al het voorgaande (Elvis etc.) op losse schroeven. Oerkracht uit het Zuiden van de VS ingeslagen in de sobere Nederlandse jaren 50.Gevestige orde snakt naar adem. Heb in Hitweek erover geschreven wat ik te melden heb. Hierna is terug naar normaal niet meer mogelijk.

Fats Domino - Blue Monday (Imperial)
Hetzelfde New Orleans (waarschijnlijk wel een paar gemeenschappelijke instrumentalisten), maar deze keer wat langzamer aan. Wel die prachtige New Orleans beat, het danst de plaat af, maar iets melancholieker. Ook wel gezellig? Toch vooral voor de meer sombere stemmingen uit die tijd. Kwam dus vaak van pas.

Ray Charles - What'd I Say (Atlantic)
Louisiana meets New York. Een hypnotiserend intro van de Ray op de electrische Wurlitzer piano, dan een aantal kale (behoorlijk incorrecte, vrouw-onvriendelijke) coupletten. Dat is allemaal nog maar het begin. Zonder nadre aankondiging krijgt Ray het op zijn heupen en maakt ogearticuleerde geluiden die verwijzen naar de liefde tussen man en vrouw. Dan taterataa! de Blije Inkomst van de 3 Vrouwen der Schepping: The Raelets - Genot verkeert in opzwepende gospelmuziek. Apotheose. Chapeau!

Little Eva - The Locomotion (Dimension)
New York. Minder exotisch, je leukste buurmeisje, toch een geheime liefde, maar ze kan heel bereikbaar zingen (met de ontroerende Cookies op de achtergrond). Een aanstekelijke dans, voor veelbelovende scholierenfeesten. Ook wel een paradigmatisch nummer: Girl Groups, Brill Building, Carole King en Jerry Goffin schreven het geval. Als je goed luistert kan je de piano & stem van Carole horen.

The Ronettes - Be my baby (Philles)
New York. "Girls grow up faster than boys do" zongen The Cookies (Carole King weer, ze had een Blauwe Maandag psychologie gestudeerd). Hier de volgende Brill Building fase. Het resultaat: van simpele spontane, gezellige Crystals en Cookies naar smachtende emotionele Ronettes. Wagner Weltschmerz van Phil Spector, opgaan in een lokkende wereld van beloften en risico's. Wil ze wel of wil ze niet? Een monument van orkestrale complexiteit. Het kan raar lopen, maar zo'n 20 jaar na deze opname trouwde Phil Spector eindelijk met Veronica.