Verbeterde sampletechnieken, maar ook crossover en grunge Schrijf pophistorie: 1986 - 1995

Elektronische muziek neemt een hogere vlucht in de periode 1986-1995. Verbeterde sampletechnieken, gebruikersvriendelijke synhtesizers en de opkomst van de computer zorgen voor een aardverschuiving in de popmuziek. Het bespelen van een instrument is niet langer noodzakelijk om popidool te worden. Het zijn deejays, mc's en producers die in nieuwe subculturen als hiphop en dance de lakens uitdelen. Maar ook in de rockmuziek raken nieuwe helden en nieuwe genres in zwang, denk aan crossover en grunge.

Vanaf de vroege jaren tachtig broeit er iets in de nachtclubs van Chicago. Zwarte diskjockeys als Frankie Knuckles en Ron Hardy mixen versnelde discoplaten met Kraftwerk en leggen daarmee de fundamenten voor de house. Deze stroming moet het niet hebben van sterke songteksten of mooie gitaarsolo's. Een repititieve beat ondersteund met elektronische geluiden is al wat de houseliefhebber nodig heeft om nachtenlang te dansen. Als de house in 1988 overwaait naar Europa, evenals het gebruik van de drug XTC, is het hek van de dam. De zomer van dat jaar zal de geschiedenis ingaan als de tweede Summer Of Love. Ongebreideld hedonisme gepaard met een sterk a-politiek positivisme doen het doemdenken van de jaren tachtig de das om. Peace, love, unity en respect zijn terug van weggeweest. En de soundtrack bij deze vreedzame revolutie is de snelle beat van een almaar groeiende dancescene.

De gevestigde orde heeft in het begin grote moeite met de dance-cultuur. "Dit is geen muziek meer," verzucht menig popjournalist. Horden jongeren zijn het met die stelling oneens en storten zich wekelijks in het opbloeiende nachtleven. Deejays draaien voornamelijk maxi-singles, want albums zijn van minder belang op een dansvloer. Toch wordt in deze periode een aantal essentiële elektronische langspelers geproduceerd. Wat te denken van The Prodigy met haar gelijknamige album in 1993, of Leftfield met het in 1995 verschenen Leftism. En niet te vergeten Underworld met het alom geprezen Dubnobasswithmyheadman uit 1993. Acts als deze maken dancemuziek bij een breder publiek bekend en geliefd.

Een andere subcultuur die op springen staat is de hiphop. Is rap in de vroege jaren tachtig nog voorbehouden aan de zwarte inwoners van Amerikaanse sloppenwijken, dankzij Run DMC en Beatie Boys wordt de muziekstroming ook bij een groter publiek populair. Laatstgenoemden scoren met hun debuutalbum License To Ill (1986) hoog in de Amerikaanse charts en zijn daarmee niet alleen de eerste blanken met een succesvol rapalbum, maar ook de eerste rapgroep die door de mainstream wordt geprezen. Maar dankzij controversiële albums als It Takes A Nation To Hold Us Back (1988) van Public Enemy en NWA's Straight Outta Compton (1989) blijft rap haar ondergrondse karakter behouden.

Ook de rockscene ondergaat een aantal grote veranderingen in het tijdperk 1986-1995. Zo breken crossover-acts als Red Hot Chilli Peppers eind jaren tachtig door, en komt begin jaren negentig een nieuwe golf grungebands uit Seattle opzetten. Als Pearl Jam met Ten (1991) en Nirvana in datzelfde jaar met Nevermind de hele wereld aan zich onderwerpen, lijkt alles nog rozengeur en maneschijn. Maar Pearl Jam raakt al snel in de vergetelheid en Nirvana-zanger Kurt Cobain berooft zich in 1994 van het leven. Toch blijft de herinnering aan hem voortleven, ook in de hedendaagse popmuziek. Nirvana haalt zijn inspiratie uit bands als de Pixies en Sonic Youth, maar op haar beurt heeft de band een grote impact op het muzieklandschap van de jaren negentig.