De verhuizing was groots: per dag een kilometer aan documenten. Hiervoor was verhuisbedrijf Convoi verantwoordelijk. Een jaar geleden schreef /Geschiedenis hierover:

'Het gaat om eeuwenoude en kwetsbare documenten: perkamenten charters zoals het tolprivilege uit 1275 of de stadsrechten van 1342; de ruim honderdduizend glasplaatnegatieven van fotografen als Jacob Olie en George Breitner; schellak 78-toerenplaten van het Concertgebouworkest onder leiding van Willem Mengelberg; honderden amateurfilms over Amsterdam; notariële archieven met vele aktes over Rembrandt.

In feite betreft het de verhuizing van de gegevens over de naar schatting zeven miljoen Amsterdammers die tussen 1275 en nu in Amsterdam gewoond hebben, onder meer te vinden in de doop-, trouw- en begraafregisters. Twintig gespecialiseerde medewerkers gaan hiermee aan de slag voor de onderneming, die een kleine vier euroton gaat kosten.’

En dat proces is nu beëindigd. Om al dat materiaal goed te beschermen heeft het archief geen kleine maatregelen genomen. Directeur Jan Boomgaard zei tegen het ANP dat hij het liefst een betonnen schild had gegoten om het gebouw: “Maar dat zou te zwaar zijn, waardoor het gebouw gaat zakken.” Daarvoor in de plaats zijn er flexwanden gebouwd. “Als een raket inslaat, veert hij terug.”

Amsterdam heeft vanaf nu het grootste stadsarchief van de wereld. Koningin Beatrix komt het op 12 september officieel openen.