Site over de klassieke Olympische Spelen Doping niet verboden in oudheid
Het Archief Forum meldt dat de Katholieke Universiteit Leuven een site heeft gelanceerd over de geschiedenis van de klassieke Olympische Spelen in Olympia. Hierop staat onder meer dat in de sport in de Oudheid doping geen probleem was: ‘Geen enkel drankje of medicijn was verboden.’ Zwarte magie juist weer wel: ‘De atleten van vroeger probeerden immers hun tegenstanders te vervloeken om op die manier hun eigen kansen op de overwinning te vergroten.’
Site over de klassieke Olympische Spelen
De site is gemaakt in samenwerking met de Peking University. Er zijn vijf hoofdstukken, verdeeld in de vijf olympische ringen. Het zijn de hoofdstukken Olympia, Achtergrond, Spelen, Atleten en Impact. Alle onderwerpen zijn intern gelinkt, zoals dat ook gebeurt bij Wikipedia. Wie bijvoorbeeld het verhaal leest van de sporter Kleitomachos uit Thebe kan vanaf hier verder kijken bij worstelen, Pythische Spelen, pankration en nog heel veel meer.
Geen detail wordt geschuwd. Het hoofdstukje ‘De overwinning of de dood’ vertelt ons: ‘Het moderne Olympische motto 'Meedoen is belangrijker dan winnen' was zeker niet van toepassing op de antieke spelen. Daar gold eerder een mentaliteit van 'over mijn lijk!'
Zelfs het doden van de tegenstander was niet verboden, alhoewel het wel de overwinning kostte. Tenminste: ‘als de dood het gevolg was van een overtreding van de regels.’
Om het af te maken wordt in het hoofdstuk Impact ingegaan op de moderne Olympische Spelen. De sitebouwers hebben hier kunnen voorkomen om algemeen aanvaarde onzin over de klassieke Spelen over te nemen. Bij het hoofdstuk over amateurisme staat namelijk:
‘Het IOC beriep zich (…) op de Oudheid: ook de Griekse atleten waren amateurs, die enkel een krans kregen voor hun Olympische overwinning. Verschillende historici, zoals Mahaffy, Gardner en de zeer invloedrijke Gardiner, beschouwden de klassieke Griekse atleten als ware amateurs. Vandaag beschouwt geen enkele historicus Griekse atleten nog als amateurs. Vele atleten waren wel aristocraten, maar haalden hun neus niet op voor waardevolle prijzen op de spelen of rijkelijke beloningen bij hun thuiskomst.’
