De schaduw van Fanny Blankers-Koen Foekje Dillema begraven in Burum

- Zoom
- Het graf van Foekje Dillema. Foto van Max Dohle
Elke keer als Fanny Blankers-Koen op tv was, gooide Foekje Dillema de wekker naar de beeldbuis - zo diep zat de haat. Dat schrijft Max Dohle, die zaterdag bij de begrafenis van Dillema was. Deze plechtigheid, waar ook sportschrijver Kees Kooman was, werd gedomineerd door de schorsing in 1950. De Atletiekunie schitterde door afwezigheid.
De schaduw van Fanny Blankers-Koen
Nooit heeft Dillema verstandelijk kunnen begrijpen waarom haar loopbaan in 1950 zo ruw werd onderbroken door de schorsing na een seksetest. Vermoedelijk door directe betrokkenheid van Jan Blankers, coach en echtgenoot van Fanny, werd Dillema geschorst, omdat ze volgens een seksetest een man zou zijn.
Tijdens de begrafenis werd daarom verwezen naar de manier waarop de Friese atlete uit de Nederlandse ploeg werd gegooid. Dohle logt: ‘Boven de kist hingen de ringen van de gymzaal in paren samengebonden als stille onbedoelde verwijzing naar de Olympische Spelen die ze niet mocht meemaken.’
In de toespraak werd ook stilgestaan bij deze dramatische schorsing. Daarin werd verder opgemerkt dat Dillema in haar laatste jaren leed aan ouderdomssuiker. Dohle: ‘Binnenkort zou onmiskenbaar een van haar benen zijn afgezet, een van de benen die haar de beste 200-meterloopster van de wereld maakten.’
Kees Kooman was er dus ook bij gisteren. Als biograaf van Fanny Blankers-Koen is hij goed op de hoogte van de affaire-Dillema. In de Hardloopkrant van 12 december spreekt hij over de rol van de KNAU.
Kooman vindt dat Dillema’s record op de 200 meter uit 1950 met terugwerkende kracht erkend zou moeten worden – als minimale vorm van eerbetoon. Overigens weten we sinds kort dat Dillema niet helemaal uit de boeken is geschrapt door de KNAU: in 1949 liep ze met haar club Vitesse een Nederlands record op de 4 x 200 meter, en die is naderhand nooit verwijderd.
Kooman gaat nog iets verder: “Het zou de KNAU sieren wanneer er een prijs dan wel een wedstrijd wordt vernoemd naar Foekje Dillema.”
Zo kan de Atletiekunie nog een klein beetje goed maken. Jammer trouwens dat de Unie gisteren niets van zich heeft laten horen bij de begrafenis.
Dillema ligt nu naast haar ouders.