De tocht als droom Mohammed Nasr en De Elfstedentocht
- Zoom
- Eenzame schaatser
Buitenlanders in de Elfstedentocht? Natuurlijk! Een van de eersten was de Amerikaanse diplomaat Süssdorf die in de zware tocht van 1929 nog moest opgeven, maar in 1933 wel finishte.
De tocht als droom
Door Kees Sluys
En volgens boekengek Martin Ros, tevens groot sportliefhebber, heeft er twintig jaar geleden ook een Marokkaan meegedaan. Op het achterplat van het in 1987 door De Geus uitgegeven boekje De Elfstedentocht van Mohammed Nasr worden een paar van Ros’ geestdriftige zinnen ter aanbeveling geciteerd: ‘Nasrs bundel heet niet toevallig De Elfstedentocht, hij heeft die tocht meegereden en er als Marokkaan een uiterst vervreemdend, geestig en onthullend verslag van geschreven.’
Merkwaardig in drie opzichten. Ten eerste heeft Nasr de tocht nooit gereden. Ten tweede blijkt daar ook niets van uit zijn boekje. En ten derde is het raadselachtig waarom de uitgever Ros’ foutieve weergave dan toch als aanbeveling meeneemt. Toch gewoon voor de pegels?
Enfin, het doet niets af aan dit werkje van 45 pagina’s, waarvan er ook nog eens tien aan illustraties opgaan. Het is een bijzonder boekje, waarin zowel Nederlanders als buitenlanders, zoals dat heet, een spiegel krijgen voorgehouden.
Hoe keek deze Marokkaan twintig jaar geleden naar Nederland?
Het gaat over ‘stromen Tamils die nog steeds met open armen worden ontvangen’, over ‘uitkeringstrekkers die hard werken in het weekend’, over Nederlanders die ‘niet zo krampachtig zijn’ en wier ideaal de ‘multiculturele samenleving’ is.
Nasr vindt het jammer dat hij zijn uiterlijk niet kan aanpassen aan dat van de Nederlanders, maar soms geeft dat wel problemen met zijn vriendin: ‘Hou toch op met die imitatie van Nederlanders, ik heb liever dat je doet zoals je bent.’ Zijn vriend M’hmet is ‘zo geïntegreerd dat hij ook zwart werk doet’.
En ja, natuurlijk speelt ook de Elfstedentocht een gewichtige rol in het boek. Daverende ontknoping: M’hmet als winnaar! Alleen, hij reed de tocht als zwartrijder. Des schrijvers commentaar: ‘Of je nu een zwartrijder of een officiële rijder bent, het is geen Tour de France, het gaat hier om een stuk cultuur.’
Zo is het maar net. Wordt het niet eens tijd voor een heruitgave? Zonder Martin Ros?
