Psychiatrie als leerschool voor de holocaust
Hitler leerde het uitmoorden van ‘minderwaardige geesten’ van de psychiatrie van zijn tijd. Alles wat hij schreef in Mein Kampf over de noodzakelijke sterilisatie en onvrijwillige levensbeëindiging van ‘een zwakzinnig nageslacht’, had hij ‘geleend’ van gerenommeerde Duitse en buitenlandse psychiaters. Het lijkt er zelfs op dat Hitler de rechtvaardiging voor de holocaust ontleende aan de boeken van tijdgenotenpsychiaters. Zo schrijft de Amerikaanse psychiater Peter R. Breggin in een artikel dat is te vinden op de site van Psychiatrie nu.
De onconventionele psychiater Breggin, in Amerika bekend om zijn ongezouten kritiek op zijn vakgenoten, vertelt in het artikel hoe in Nazi Duitsland van vóór 1941 de vernietiging van geestelijk onvolgroeiden was georganiseerd. Er bestonden zes speciale vernietigingscentra met een staf van psychiaters. Een van die centra was gevestigd in het stadje Kaufbeuren, waar het psychiatrisch staatsziekenhuis was ingericht als een dodenkamp, compleet met een crematorium en drie ovens. Archiefgegevens uit het betreffende ziekenhuis bevestigen volgens Breggin dat de uitroeiing begon als onderdeel van een nationaal psychiatrisch programma, dat eind 1941 formeel werd gestaakt, maar dat door veel psychiaters en medewerkers in ‘ziekenhuizen’ op eigen initiatief werd voortgezet. Breggin citeert verscheidene psychiaters uit de jaren twintig en dertig die Hitler op het spoor van de massavernietiging van geestelijk gehandicapten, joden en zigeuners zouden hebben gezet. Ondermeer het werk: Der Vernichtung Lebensunwerten (De vernietiging van levensonwaardige mensen) van de psychiater Alfred Hoche en de jurist Karl Binding, die schreven over psychiatrische patiënten als ‘geestelijk dood’ en slechts ‘gedeeltelijk Duitsers in hun bestaan’. In het totaal vielen er in Duitsland tijdens de oorlog 250.000 tot 300.000 doden in de psychiatrische ziekenhuizen en tehuizen voor geestelijk gehandicapten.
