Idi Amin groeit op in de Britse Kolonie Oeganda, vaak omschreven als de Parel van Afrika. De jonge Amin groeit op in grote armoede. Met zijn uiterlijk van een bodybuilder valt hij op en wordt gerekruteerd door het Britse leger. Amin maakt snel promotie en wordt in de jaren vijftig Oegandees bokskampioen.

In 1962, na de onafhankelijkheid van Oeganda, wordt Idi Amin benoemd tot onderbevelhebber van het leger. Aanvankelijk werkt hij goed samen met president Milton Obote. Hun verhouding verslechtert als Obote, Idi Amin van corruptie beschuldigt. Op 25 januari 1971, tijdens een buitenlands bezoek van de President, grijpt Amin de macht. De militaire leiders die Amin's staatsgreep niet steunen, worden onmiddellijk door hem geëxecuteerd. Daarmee zet Idi Amin de toon voor het nieuwe bewind: een alleenheerschappij doordrenkt van moord en marteling.

Aanvankelijk wordt Idi Amin goed ontvangen zowel door Oegandezen als door de internationale gemeenschap. In een interne memo, omschrijft de Britse Ministerie van Buitenlandse Zaken hem als een 'splendid type and a good football player.'

Een maand na de coup zegt Amin de democratische verkiezingen af en benoemt zichzelf tot president van Oeganda. Hij kroont zich ook tot koning van Schotland en tot de Overwinnaar van het Britse Imperium. Zijn extravagante en bizarre onberekenbare gedrag baart veel opzien in het buitenland. Zo ging er het gerucht dat hij enkele hoofden van zijn vermoorde tegenstanders in de vriezer bewaarde, om op tafel te zetten als gasten kwamen eten.

Op 4 augustus 1972 verklaart Amin dat God hem in een droom opdraagt om ongeveer 40.000 Indiers en Pakistanen Oeganda uit te zetten. Ze krijgen 90 dagen om Oeganda te verlaten. Deze groep vormt een belangrijk deel van de Oegandese commerciële middenklasse. Het zijn merendeels eigenaren van winkels en bedrijven. Amin beschuldigt de Indiase gemeenschap In Oeganda ervan dat zij al het geld het land uitsmokkelden. Met hun uitzetting wil Amin de welvaart teruggeven aan de Oegandezen. Velen vluchten naar het buitenland. De Indiase inwoners die achterbleven werden bruut uitgemoord door Amin's troepen.

Idi Amin' s verhouding met Engeland en de rest van de wereld verslechtert verder wanneer hij in 1976 de PLO toestaat een gekaapt toestel van Air France met passagiers onder te brengen op het Oegandese vliegveld Entebbe. Daar stellen ze eisen aan Israël. Een bliksemactie van het Israëlische leger op 4 juli 1976 maakt een einde aan de gijzeling.

Eind jaren zeventig, als Amin bijna 8 jaar aan de macht is, veroorzaakt hij zijn eigen val. Een van Amin's obsessies was zijn haat tegen de president van het aangrenzende Tanzania, Julius Nyerere. Eind 1978 valt Amin Tanzania aan. Nyereres troepen slaan terug en rukken Oeganda binnen. Amin wordt in 1979 gedwongen te vluchten naar Libië en vestigt zich later in Saoedi-Arabië waar hij in 2003 zou sterven. Hij laat Oeganda verzwakt en verwoest achter. Ondanks vele verzoeken werd het hem tot zijn einde toe ontzegd om ooit Oeganda's grondgebied weer te betreden.