Pazzzoppuh! (gek he, hoe zo'n taal direct in je kruipt ?!) Koot riep het toen hij nog Koot heette - en Wim de Bie, Bie - toen hij in Frankrijk op vakantie was om een meisje te waarschuwen voor een vervaarlijke hond. Ik heb dat nooit vergeten, 't was één van de eerste keren dat ik Koot en Bie mocht kijken, zo met Oud en Nieuw. De grote mensen hadden het altijd over Koot en Bie, en vanaf dat moment ik dus ook. Het was het begin van hun grote glorietijd. Tegen de tijd dat ik op de middelbare school zat was Koot en Bie mainstream-humor, iedereen had het zondag gezien als maandag de school weer begon.
(gepost door Daniel L. op zijn weblog www.blogger.xs4all.nl/daniell op 17 januari 2007)

Vermoedelijk is er geen tv-herinnering die sterker in het collectieve geheugen is blijven hangen is dan de herinnering aan Kees van Kooten en Wim de Bie. De herinnering van Daniel L. staat voor de herinnering van een hele generatie: je groeide er mee op, je bediscussieerde het op school, en ongemerkt werd het een basis van je "keek" op de wereld. De invloed die Koot en Bie in de jaren '70 en '80, ongehinderd door commerciële concurrentie, met hun tv-satires op het weldenkende deel der natie hadden, kan nauwelijks overschat worden.

Terecht heeft het nieuwe omroepmuseum (In modern-anglicistische taal "Media-experience" geheten) van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid besloten om de eerste bijzondere tentoonstelling aan het tv-oeuvre van Kees van Kooten en Wim de Bie te wijden. Uit de in totaal 170 uur (!!) tv die het duo produceerde, stelde Maud Keus (van 1978 tot 1998 producer van K&B) een selectie van zeven uur samen. Bij de beperking die ze zichzelf daarbij oplegde, kunnen de echte fans alleen maar hunkerend wegkwijnen: op de tentoonstelling met de titel "En wel hierom!" worden alleen sketches vertoond die niet eerder op dvd zijn verschenen.

Op deze website kunt u zich alvast "voorlaven" aan een bezoek aan "En wel hierom!" Via de videolinks op deze website kunt u twee grote compilatie-avonden "on demand" bekijken. De eerste is "Dat van die wat was dat ook al weer toen: dat had wel wat!" Deze avondvullende terugblik op het oeuvre van het Simplisties Verbond werd uitgezonden op 1 september 1977. Er zijn legendarische sketches in te zien zoals "de plectrumpoema" (uit de natuurfilm "Animals in Action"), het eerste optreden van de Geilneef, en het gezongen credo "Simplisme, dat is de weg". Ook de "Pazzzoppuh"-sketch die Daniel zich nog zo levendig herinnert is in deze compilatie opgenomen.

De tweede compilatie is de op 16 november 2003 uitgezonden "Terugkeek". Deze uitzending van twee uur bevat 18 sketches die tussen 1975 en 1997 werden uitgezonden. Alle overgetelijke typetjes komen er in voor: Oosteuropadeskundige dr. R. Clavan, de zussen Jet en Koosje Veenendaal, natuurgenezeres Berendien "uut Wisp", de oudere jongeren Koos Koets en Robbie Kerkhof, het veelgevraagde kamerlid prof. dr. Ir. W. Akkermans, moeder en zoon Carla en Frank van Putten, burgemeester Van der Vaart en wethouder Hekking van Juinen, groentenklant Mehmet Pamuk, vanzelfsprekend Jacobse en Van Es met hun Tegenpartij, en als slot de destijds door de kijkers als meest legendarische sketch van het duo uitverkozen "Wo ist der Bahnhof?" met de broers Gé en Arie Temmes uit 1985.

Op deze webpagina besteden we ook aandacht aan het radio- en platenwerk van het duo. Te horen is o.a. de hitsingle "Lekker legbad" (uit 1966, nog als de Clicheemannetjes); twee vergeten radiospelletjes uit 1971, en een ongedateerd, meesterlijk gezongen Wilhelmus van het duo. Voor een reflectie op hun eigen werk (vrij uniek, want het duo liet zich vrijwel niet interviewen) kunt u het drie uur durende marathoninterview beluisteren dat Arend Jan Heerma van Voss Koot en Bie op 2 januari 2004 afnam.

Met het einde van Koot&Bie als duo op 22 maart 1998 was de creativiteit niet opgedroogd. Integendeel. Via de links op deze site kunt u luisteren hoe het Wim de Bie en Kees van Kooten na hun scheiding is vergaan. Vooral Wim de Bie bleef op het (multi)mediale vlak zeer actief. Als Meneer Foppe, zijn meest geliefde alter ego, verzorgde hij vele radiovertellingen, waaruit we een ruime keuze hebben gemaakt.

Ten slotte: de authentieke Koot&Bie-sfeer bestaat nog steeds. Anders dan vroeger is er zelfs dagelijks van te genieten. Al meer dan vijf jaar onderhoudt Wim de Bie een uniek en eigenzinnig weblog op bieslog.vpro.nl: een verkwikkende en eigentijdse keek op de wereld.

Over de tentoonstelling "En wel hierom!" schreef Wim de Bie onder de titel "de tandjes des tijds" op zijn weblog:

Veertien juni a.s. wordt in de Beeld en Geluid Experience te Hilversum een tentoonstelling geopend, die is gewijd aan het werk van Van Kooten & De Bie, met als titel: 'En wel hierom!'

Dus gaan nu onze archiefdozen en kledingkasten open, want er zullen - behalve veel tv-films - ook rekwisieten, teksten, aantekenboeken en kostuums worden tentoongesteld.

Voor het eerst in bijna tien jaar zien de door mij gespeelde types het daglicht weer. Ze hebben hun opsluiting in een kast op zolder goed doorstaan en ze verkeren allen nog in goede gezondheid - Frank van Putten, Dirk, de Duitse leraar, Zus Veenendaal, Tedje van Es, enzovoorts.
Behalve Berendien, het kruidenvrouwtje uit Wisp.

Het dikmaakpak dat haar een kolossale gestalte verschafte, verkeert in prima staat, maar haar jurk is er ernstig aan toe. Motten!, is mijn eerste lekengedachte. Bezitten motten hele kleine scherpe tandjes?
Als enige stuk in de collectie is deze jurk aangeknaagd en niet meer toonbaar.

Waarom de motten alleen Berendien te pakken hebben genomen, laat zich eenvoudig verklaren: de natuur heeft alsnog wraak genomen op het kruidenvrouwtje, omdat zij uit naam van de natuur zoveel onzinnige geneeswijzen op haar 'patiënten' heeft losgelaten. (Bieslog.vpro.nl 19 april 2007)

Marnix Koolhaas