Andere Tijden over de Amsterdamse hoerenbuurt Appie Baantjer kent de afloop niet
De Amsterdamse Wallen hebben een onweerstaanbare aantrekkingkracht op lieden van laag allooi. Maar de bezem gaat erdoor, zei het Amsterdamse gemeentebestuur eind vorig jaar. Het presenteerde toen plannen om de rosse buurt grondig schoon te vegen. Andere Tijden kijkt daarom terug op de geschiedenis van de Wallen. Het programma vond beelden, die ook Appie Baantjer niet kende.
In de jaren zestig werd het gebied bekend bij het grote publiek. Het was de tijd van de oude penoze met kernachtige bijnamen als Frits van de Wereld, Haring Arie en Vette Lap. Hoeren werden Blonde Mien, Parijse Leen of Chinese Annie genoemd – allemaal authentiek gezellig Amsterdams. Dat was hoe iedereen de buurt graag zag, inclusief de toeristen die in grote aantallen begonnen toe te stromen.
Maar achter de muren en de mooie namen waren er toen ook al misstanden. Ook in die tijd kwamen weinig prostituees uit vrije wil achter de ramen. Er werd fiks gedronken en gevochten in de buurt. Zaken die niet direct overlast gaven aan omwonenden pakte de politie nauwelijks aan, zoals de opiumkits en de gokhuizen van de Chinezen. Het gezag was vooral bezig met gedogen en handhaven van de openbare orde op straat. Wat zich in stilte afspeelde, bleef ongezien.
Om de oude sfeer op de Wallen te schetsen, maakt Andere Tijden veelvuldig gebruik van de prachtige beelden van filmmaker Roeland Kerbosch. Op verzoek van Haring Arie maakte hij in 1965 een documentaire over de buurt met de titel ‘Rondom het Oudekerksplein’. Er werd een jaar aan de film gewerkt waarbij Kerbosch zelf de camera bediende. De documentaire toont een soms romantisch, soms ruw beeld van het leven op de Wallen. Een beeld dat zelfs Appie Baantjer op sommige momenten verrast.
Donderdag, Nederland 2, 21.25 uur
