Polygoon hakte zich door de geschiedenis Nederlands succes op de Olympische Spelen
- Zoom
- Ada Kok
De eerste olympische week heeft Nederland één gouden medaille opgeleverd. Het valt wat tegen en daarom kijken we maar eens terug. In 1972 maakte Polygoon een overzicht, waarbij het bedrijf erg selectief was. Wel goud voor Anton Geesink, niet voor de wielrenners. Wel Fanny, geen Nel.
Polygoon hakte zich door de geschiedenis
Toen Polygoon het filmpje maakte, waren net de Spelen van 1972 begonnen. Niemand kon toen weten welke ramp zich in München zou gaan afspelen. In ieder geval was dit sportevenement een goede aanleiding om eens snel een 'feel-good filmpje' eruit te rammen.
In iets meer dan drie minuten komen de nodige Nederlandse successen voorbij: Ada Kok, de wielrenploeg van 1968, Jan Wienese, Anton Geesink en natuurlijk Fanny Blankers-Koen. Maar veel opvallender is wat Polygoon buiten beschouwing heeft gelaten.
In 1964 won niet alleen Geesink een gouden medaille, maar ook de Nederlandse wielrenploeg. Dat was zelfs de eerste olympische titel voor Nederland in zestien jaar, maar daar zien en horen we niets van.
En ook met de Spelen van 1948 ging Polygoon uiterst merkwaardig om. Natuurlijk zien we Fanny Blankers-Koen, maar ook zwemster Nel van Vliet won toen goud. Dat Polygoon dat negeerde, is helemaal vreemd als opeens de zilveren plak van Gerrit Voorting wél verschijnt in het overzicht van Londen 1948. Dat zal wel te maken hebben met de opvallende ruzie, die zich tijdens deze race afspeelde en uitgebreid in beeld werd gebracht.
Die ruzie zien we wel, maar weer niet de Nederlandse zwemsters van 1936. Vier gouden medailles en één zilveren plak in de vier verschillende damesafstanden werden bijna compleet genegeerd. De twee bronzen medailles van atleet Tinus Osendarp – de snelste blanke ter wereld – is weer wél onderdeel van het overzicht.
Om het in deze stijl af te maken negeert Polygoon de Spelen van 1932 - twee Nederlandse titels - en van 1928 – zes keer goud. Als uitsmijter zien we nog wel de gouden roeirace van Wilhelm Rösingh en Teun Bijnen van 1924, maar over de drie andere gouden medailles geen woord.
“En nu maar afwachten hoe vaak dit in München gebeurt,” sloot Philip Bloemendal dit overzicht af. Hopelijk keek hij toen wat beter om zich heen dan in het historische overzicht van Nederlandse successen.
In dat geval zal hij hebben gezien dat Wim Ruska en Hennie Kuiper daar de olympische titel grepen, die door het gijzelingsdrama helaas zijn vergeten. Om verder vergeten te voorkomen doen wij die beelden er maar wél bij.
