Op z’n minst zou het IOC een soort rouleringssysteem af moeten spreken, zoiets als de FIFA onlangs bij het voetbal heeft geïntroduceerd: elk continent komt om de zoveel tijd aan de beurt. Voor de Zomerspelen is dat tot nog toe slechts twee keer gebeurd, dus gemiddeld eens in de 64 jaar. Voor de Winterspelen is het zuiden zelfs een “black hole”: nog nooit werden Winterspelen toegewezen aan een plaats op het Zuidelijk Halfrond!

Het wordt hoog tijd dat de zuidelijke IOC-leden één front vormen en aanpassing eisen van het discriminerende “Olympic charter” (de Olympische grondwet). Daarin staat nu nog als het 5e “Fundamental principle of Olympism”: "Any form of discrimination with regard to a country or a person on grounds of race, religion, politics, gender or otherwise is incompatible with belonging to the Olympic Movement.” Dit artikel zou slechts aangevuld hoeven worden met één woord: “Any form of discrimination with regard to a HEMISPHERE, country etc…..” Want waarom zouden landen niet gediscrimineerd mogen worden, en wereldhelften wel? Waarom kunnen plaatsen als St. Moritz, Innsbruck en Lake Placid hun (dubbele!) Olympische verleden flink te gelde maken, en zal Bariloche (IOC-lid WA ontmoette er op ski's zijn Maxima!) of Ushuaia, de zuidelijkste stad ter wereld, en beschikkend over veel betere en mooiere ski-faciliteiten, nooit aan de beurt mogen komen? Want daar gaat het natuurlijk om: Winterspelen in juli of augustus op het Zuidelijk halfrond zetten de hele internationale sportkalender bijna letterlijk op zijn kop, en dat gaat het IOC en alle grote internationale sportbonden miljoenen kosten aan gederfde tv-inkomsten. Ushuaia is dus al bij voorbaat kansloos...

Het Olympisch-geopolitiek onrecht kan in één keer goedgemaakt worden door de Winterspelen voor 2018 toe te wijzen aan het enige echte Afrikaanse wintersportland Lesotho, het enige land ook ter wereld dat geheel boven de 1000 meter ligt. Het door Zuid Afrika omringde koninkrijkje zou er met steun van IOC en VN in één keer bovenop geholpen kunnen worden. “Compact Games”, “Eco Games”: in Lesotho is het allemaal nog zo basic, dat de bouw van nieuwe wintersportfaciliteiten ecologisch en milieutechnisch geheel verantwoord kunnen worden uitgevoerd. Het op 3050 meter hoogte gelegen dorp met de prachtige naam Letseng la-Draai lijkt de perfecte locatie voor het Olympisch dorp. De gemiddelde temperatuur in juni en juli bedraagt er min 6, en per jaar vriest het er 167 dagen. Van "global warming" merken ze in Letseng la-Draai nog niets!

Voor de bij ons zo populaire schaatssport zal Letseng la-Draai nog een grote verrassing in petto hebben. In de schachten van een uitgeputte goudmijn kan zonder veel problemen een flinke ijshal aangelegd worden. Als Sven Kramer daar straks zijn schaatsen onderbindt, zal hij niet veel meer dan vijf minuten nodig hebben voor de vijf kilometer. De dubbele afstand moet onder de elf minuten kunnen. De op 3050 meter hoogte gelegen ijsbaan van Letseng la-Draai zal in één klap de ijshallen van Salt Lake City (1400 meter) en Calgary (1050 meter) als krabbelbaantjes te kijk zetten. En de Basotho zelf (de bergbewoners van Lesotho), behept met hetzelfde genetisch bepaalde duurvermogen als de hoogland-Kenianen, zullen, als ze eenmaal de schaatstechniek onder de knie hebben, op hun beurt van Sven Kramer een krabbelaar maken.
 
En dan is er nog een acute aanleiding om aan de geografische discriminatie van de Olympische Spelen een einde te maken. Als de aarde in het huidige blijft opwarmen, zal rond ca. 2082 de laatste sneeuwvlok op het Noordelijk halfrond zijn weggedooid. Winterspelen kunnen dan alleen nog op Antarctica ( en wellicht in Tibet?) worden gehouden. Dus Sportleiders Zuidelijker Landen: Verenigt U. Let’s meet in Lesotho 2018!!

Marnix Koolhaas