Groot-Brittannië in jaren zeventig weerloos bij Sovjet-aanval Brits defensieschandaal aan het licht

Onlangs maakten de Britse National Archives rapporten openbaar met het stempel "_Top Secret, UK eyes only_". Uit de dossiers blijkt dat binnen de Labourregering van dertig jaar geleden een fel conflict woedde over de vermogens van de Britse defensie. Bij een mogelijke aanval van de Sovjet-Unie was het Groot-Brittannië van de jaren zeventig vrijwel hulpeloos. Terwijl de bevolking advies kreeg hoe voor te bereiden op een three-minute warning (het alarm bij een nucleaire aanval), wist de regering dat elke poging zinloos was.

Vrijgegeven briefwisselingen uit 1978 tussen de toenmalige premier James Callaghan en zijn defensiecollega, Fred Mulley, geven het onverbloemd weer. Ze noemen de Britse defensiekracht onder meer onvoldoende en _achterhaald_. In het geval van een Sovjet-aanval zou de luchtverdediging in een mum van tijd uitgeschakeld zijn. Behalve het eigen arsenaal aan kernwapens, zou de defensiekracht minimaal zijn. In de rapporten is te lezen:

The Army would be able to counter the currently assessed Soviet land threat during the initial stages of war but, lacking supporting arms and logistic support, it would be inadequate to deal with any significant threat.

Premier Callaghan reageerde woedend in de brieven -_Heaven help us if there is a war!_ - hij eiste het ontslag van een aantal verantwoordelijke defensieleden en drong aan op drastische hervormingen in het leger. Deze kwamen er echter niet, net zomin als de gevreesde nuclaire aanval van de Sovjets. Vier jaar later verkeerde Groot-Brittannië onder de nieuwe premier Thatcher in een geheel ander conflict, op de Falklandeilanden. Hierdoor, en door de val van het IJzeren Gordijn bleek ook de noodzaak tot een kerndichte defensie minder acuut.