Toen Felt in juni 1972 begon met het lekken naar de pers was hij de tweede man van de FBI. Hij voorzag de journalisten Bob Woodward en Carl Bernstein van The Washington Post van cruciale informatie over de betrokkenheid van de toenmalige president Richard Nixon bij een inbraak in het Democratische campagnehoofdkwartier in het Watergate-gebouw in Washington, in juni 1972.

Hoewel de naam van Felt in dit verband vaak werd genoemd, bleef lang onduidelijk wie achter de schuilnaam Deep Throat (een verwijzing naar een populaire pornofilm uit die tijd) zat. Pas in 2005 onthulde Felt in een door hemzelf geschreven artikel in Vanity Fair dat hij The Washington Post destijds van informatie had voorzien.

Felt had vooral contact met Bob Woodward. Dat contact verliep in het diepste geheim. Wanneer Woordward wilde afspreken met Deep Throat zette hij een bloempot met een rode vlag op het balkon.

Wanneer Felt Woodward iets wilde vertellen, liet hij een boodschap achter op pagina 20 van de _The New York Times_. De twee mannen ontmoetten elkaar doorgaans om twee uur ‘s nachts in een donkere garage ergens in Washington.

Over deze ontmoetingen zou Woodward later zeggen:

He beat into my head: secrecy at all cost, no loose talk, no indication to anyone that such a secret source existed.

De artikelen die Woodward en Bernstein publiceerden leidden uiteindelijk tot Nixons aftreden in 1974. Voor hun prestaties ontvingen de twee journalisten de _Pulitzer Price_.

Ook werd er een film over de hele affaire gemaakt: _All the President's Men_, met Robert Redford en Dustin Hoffman als Woodward en Bernstein.