Hoe Joegoslavië uiteenviel Het laatste Joegoslavische elftal
- Zoom
- Joegoslavische elftal
Het Joegoslavisch jeugdelftal werd in 1987 wereldkampioen bij de junioren. Hierdoor ontstonden grootse verwachtingen voor het nationale elftal van Joegoslavië, maar die konden nooit worden waargemaakt. Politiek, oorlog en een uiteenvallend Joegoslavië maakten aan alles een eind.
Hoe Joegoslavië uiteenviel
Dit jeugdteam kreeg de bijnaam _De Chilenen_, omdat de wereldtitel in Chili werd gewonnen. Het elftal was een belofte voor de toekomst, de ''gouden generatie'' van het Joegoslavische voetbal. Maar in 1991 brak de burgeroorlog uit en viel Joegoslavië uiteen - zo ook het nationale jeugdelftal.
In augustus 1999 stonden De Chilenen op het veld in Belgrado voor een kwalificatiewedstrijd voor het EK 2000 in Nederland en België. De voetballers speelden echter niet meer mét maar tégen elkaar. Savicevic, Mijatovic en Mihajlovic kwamen uit voor Joegoslavië, Boban en Suker voor Kroatië.
Door de oorlog werden de voetballers gedwongen te kiezen voor een nieuw vaderland, een nieuw volkslied en een nieuw nationaal elftal. Voor sommigen was de keuze voor een nieuw vaderland gemakkelijk, waar anderen juist werden verscheurd door twijfels. Regisseur Vuk Janic maakte in 2000 een prachtige documantaire over dit team: _Het Laatste Joegoslavische ElftaL_. Hieronder volgen enkele citaten uit de documantaire, waaruit de verdeeldheid van de spelers over hun nationaliteit blijkt.
"Hoewel wij als spelers bij elkaar wilden blijven, heeft de politiek anders beslist. Dat kwelt mij", zegt Mijatovic over het uiteenvallen van een talentvol elftal.
Mihajlovic is de zoon van een Kroatische moeder en een Servische vader. Hij vertelt over zijn gemengde gevoelens bij het aanhoren van de verschillende volksliederen. "Ik voelde me belachelijk", zegt Mihajlovic. "Toen ik in het leger ging, moest ik invullen welke nationaliteit ik had. Ik wist het niet. We zeiden thuis altijd dat we Joegoslavisch waren."
Kroaat Boban blijkt in de documentaire over sterke nationalistische gevoelens te beschikken. "De geschiedenis is onveranderbaar", doceert Boban. "Ik speel met mijn hele hart voor Kroatië. Ik ben nu niet meer kapot te krijgen in het veld. Nooit waren mijn gevoelens zo sterk."
De tweede voetbalconfrontatie was twee maanden later, in oktober 1999. De beslissende returnwedstrijd vond plaats in Kroatië in de hoofdstad Zagreb. Slechts één van de twee teams kon zich kwalificeren voor het EK 2000. Het team van Savicevic, Mijatovic en Mihajlovic won en ging naar het EK.
