De jury zei toen over Post Irkoetsk:

" In "Post Irkoetsk" schetst Fallaux een informatief, soms schokkend en vaak ontroerend beeld van een verre samenleving. Een samenleving in overgang en verwarring. Uiterst gedetailleerd toont hij "het andere" van die plaats, de omstandigheden, mentaliteit en cultuur."

"Het is moeilijk de verleiding te weerstaan de talloze beelden en gesprekken uit "Post Irkoetsk" te noemen die een onvergetelijke indruk maakten - de kraamkliniek, de dappere psychiater, de evenzeer dappere maar zwaar antisemitische pope, de dronken jager, de begrafenis van de oude vrouw, de lambada-dansende meisjes etc. - maar dit is een juryrapport en geen televisiekritiek. Wel dient tot slot gezegd dat Fallaux videobrieven en zeker die uit Siberië, de begrippen documentaire en informatie verre overstijgen."

Irkoetsk werd in 1652 gesticht als een militaire post om het Mongoolse volk de Buryaten onder de duim te houden. Begin 19e eeuw werd Irkoetsk het bestuurscentrum en de hoofdstad van Siberië, een gebied twintig keer zo groot als Frankrijk. Irkoetsk werd ook een centrum voor ballingen, waaronder veel aristocraten, zoals de Decembristen die na hun couppoging op de tsaar in 1825 naar Siberië werden verbannen.
Eind 19e eeuw kwam er een grote toevloed van mensen naar Irkoetsk omdat in de omgeving goud werd gevonden.
Irkoetsk was aan het einde van de 19e eeuw het economische en culturele centrum van Siberië, "het Parijs van Siberie." In 1898 arriveerde de eerste Transsiberië Express in Irkutsk, waarme er een betere verbinding kwam met Moskou.
Pas in 1920, toen admiraal Kolchak, de commandant van het Witte Leger, in Irkutsk gevangen werd genomen, schikte de stad zich naar het Sovjet gezag. Toen kwam de industrialisatie en de oude houten architectuur werd bedreigd door de Sovjet-bouw. Tegenwoordig is Irkuoesk een stad met 650.000 inwoners.