Na de start bij de Boxumerdam wist Arie van Beekum als eerste in Sneek aan te komen, op de voet gevolgd door Cor Jongert. Ook in IJlst lag het duo nog stabiel aan kop. Na IJlst maakten de beide mannen, en enkele anderen die volgden, een grote fout. Ze namen een afslag verkeerd en maakten hierdoor een kilometerslange omweg. Twee schaatsers maakten niet dezelfde vergissing en wisten de koppositie in te nemen: Sikke Dijkstra uit Cornjum en Drik van der Duim uit Warga. Om precies zeven uur schaatsen de beide heren Sloten binnen. Een kwartier later liet Cor Jongert zijn kaart afstempelen. Hij wist desondanks de achterstand in te lopen en bij Stavoren bevond hij zich alweer in de voorste regionen. Een eindje voor Hindeloopen stoof plotseling Ype Smid naar voren. Deze smid wist met een voorsprong van vijf minuten als eerste zijn woonplaats binnen te schaatsen. In Workum was de achterstand nog maar een minuut, maar in Bolsward, Harlingen en Franeker bedroeg zijn voorsprong respectievelijk drie, vijf en tien minuten.

Sipke Castelein en Abe de Vries waren de belangrijkste achtervolgers van Smid, al waren zij daar zelf niet zozeer mee bezig. Beide mannen wilden zich oorspronkelijk opgeven voor de toertocht, maar waren toevalligerwijs tussen de wedstrijdschaatsers terechtgekomen. Groot was de verbazing toen zij een uitgeputte Ype Smid inhaalden en beseften dat zij vooraan lagen. Beide mannen besloten bij de Finkumervaart om samen over de finish te komen. Zonder eindspurt of zich te haasten schaatsen beide mannen de prinsentuin op. Een bijna onzichtbaar krasje in het ijs was de finish. Hoewel de mannen claimen tegelijk over de finish te zijn gegaan wees het Elfstedenbestuur Abe de Vries als winnaar aan. Het Elfstedenbestuur toonde zich voor deze keer coulant en gaf ook aan Sipke Castelein een gouden medaille omdat, zo sprak voorzitter Hepkema het verschil nauwelijks waarneembaar was. Achter de namen van de mannen kon een recordtijd van negen uur en vijf minuten geschreven worden.