De overheid probeert al jaren de criminele jeugd op het rechte pad te brengen - met zachte en met harde hand. In 1993 lanceerde de toenmalige premier Lubbers het idee van de Lubbers-kampementen.

Het ballonnetje werd opgelaten tijdens een partijbijeenkomst in Almere met het oog op de verkiezingen in 1994. Onmiddellijk was het land in rep en roer: rechts juichte, links hoonde. Dat bracht de plannen in een stroomversnelling en binnen acht maanden startte in het Drentse Veenhuizen het eerste Lubbers-kampement.

Vier jaar later was het alweer afgelopen. Het experiment met zo'n 250 jongens kostte miljoenen guldens, maar bracht niet de gewenste resultaten. Projectleider Van der Meijs werd er cynisch van: “Je kan gedetineerden de hele dag bezighouden met begeleiders, werken in de bossen en reclassering, of je zet ze 24 uur per dag in een cel en schuift iedere dag stilzwijgend water en brood naar binnen; in alle gevallen is de recidive even groot.”

De allereerste inwoner van het Lubbers-kampement denkt er anders over: “Ze hebben mij weer op de rails gezet.”

Andere Tijden blikt terug op het experiment met de bedenker van het plan, het hoofd van de gevangenis, de projectleider en de jongens zelf.

Donderdag 13 maart, 21:25 uur, Nederland 2