Sipkema is veel in het Schaatsmuseum geweest, waardoor Bootsma hem goed heeft leren kennen. “Hij was trots op dit museum”, zegt Bootsma. “Hij toonde ook erg veel betrokkenheid.”

Zelf reed Sipkema de Elfstedentocht van 1963. Als wedstrijdrijder kwam hij echter te laat binnen, waardoor hij geen kruisje kreeg. In 1984 werd hij voorzitter van de Vereniging, die toen al sinds 1963 geen tocht meer had georganiseerd. Meteen het jaar erop kon het echter weer, alhoewel het dooide.

Bootsma: “Het is nu nog belangrijk dat Sipkema het toen aandurfde om het door te laten gaan. Bij ons in Hindeloopen knepen we hem al verschrikkelijk die ochtend, want het water stond op het ijs. Als dat maar goed gaat, dachten we allemaal. En het ging goed.” Deze editie werd gewonnen door Evert van Benthem – net als een jaar later, in 1986.

Sipkema heeft de Vereniging aangepast aan de moderne eisen van leiderschap, vindt Bootsma. “De voorzitters vóór hem stonden verder weg van de gewone leden, maar Sipkema was juist een volksmens. Hij was goed om mee te praten, goed in communiceren. Iedereen zag hem als vriend. Nu is het normaal dat een leider dichter op zijn mensen staat, maar in de tijd vóór Sipkema niet. Hij wist daar goed mee om te gaan.”

Hij onderscheidde zich van zijn opvolger Henk Kroes door minder bewust de publiciteit op te zoeken. Bootsma: “Hij was op een goede manier bescheiden. Kroes staat natuurlijk verser in ons geheugen, omdat hij kort geleden nog de Vereniging leidde. Sipkema zocht de publiciteit niet op, maar wist er wel goed mee om te gaan als het nodig was.”

Sipkema bezocht alle reünies van Elfstedenrijders, die door Bootsma werden georganiseerd. “Tot 2004, want daarna ging het niet goed meer met hem.” Bootsma is nu bezig met een vitrine over alle voorzitters van de Elfstedenvereniging. “Daarin zal Sipkema natuurlijk een belangrijke plaats krijgen.”