Al voor 1954 werd er druk aan het Hollandse wegennet gebouwd, ook in 1941 tijdens de Duitse bezetting. ‘Men is thans druk bezig met de aanleg van de autosnelweg Utrecht-Arnhem’, ziet het Polygoonjournaal. ‘Met alle beschikbare hulpmiddelen der techniek wordt er naar gestreefd het werk in den kortst mogelijke tijd te voltooien.’

De gebruikers van de wegen kunnen zo nu en dan wat hulp gebruiken, en daarom ontstond in 1946 de Wegenwacht. Het was een succes, constateerde Polygoon in 1956. ‘Sedert 10 jaar patrouilleren de gele rijders van de Wegenwacht nu op de Nederlandse hoofdwegen. En in die tijd zijn ze voor duizenden weggebruikers redders in de nood geweest. Meestal bieden ze de helpende aan hen die met pech langs de weg staan.’

Maar een wegenwacht moet van meer markten thuis zijn. ‘Niet zelden moet een gele rijder assistentie verlenen bij verkeersongelukken en hij dient daarom volledig op de hoogte zijn van de praktijk van der eerste hulp.’ De Wegenwacht werd een begrip en breidde zich al snel uit. ‘Tien jaar geleden met zes man begonnen beschikt de Wegenwacht thans over 175 gele rijders. Mannen die we op onze wegen niet meer kunnen missen.’

Ook de auto begon aan een onstuitbare opmars, maar heel soms waren de wegen noodgedwongen zeer leeg, zoals vlak na de oorlog, in 1946. ‘De benzinepositie laat nog niet toe dat op zondagen plezierritjes gemaakt worden. Er is daarom nog geregeld controle door het gehele land. Wie niet kan aantonen dat hij inderdaad voor zakelijke doeleinden van zijn auto gebruik maakt en buitendien geen toestemming heeft om op zondag te mogen rijden, riskeert dat hij zijn wagen kwijtraakt en moet lopen.’

Meer Polygoonjournaals zijn te vinden bij 'Beeld en Geluid'.