Campagnemuziek van Washington tot Obama Amerikaanse presidentsverkiezingen: the original soundtrack

- Zoom
- Kennedy Commercial
Zonder een goed campagnelied kunnen presidentskandidaten een overwinning wel vergeten. Vaak waren het tekstschrijvers en componisten die speciaal voor de kandidaat een lied schreven, maar de laatste tijd wordt er gekozen voor een bestaand nummer om de campagne te begeleiden. Niet altijd tot tevredenheid van de uitvoerende artiest zelf.
Campagnemuziek van Washington tot Obama
De eerste Amerikaanse president George Washington, gekozen in 1789, werd door veel musici bezongen. Dit vooral met het doel om het nieuwe land achter de nieuwe leider te krijgen. De net opgerichte Verenigde Staten van Amerika hadden zich pas enkele jaren ontworsteld aan het koloniale juk van Groot-Brittannië. Toch werd het bekendste lied over Washington een gerecyclede versie van het Engelse volkslied _God Save the King_. Hierbij was 'the King' overal vervangen door 'Great Washington'.
Roosevelt's ritmes
In de jaren dertig van de twintigste eeuw werd muziek tijdens campagnes steeds belangrijker. Onder Franklin D. Roosevelt zijn talloze liedjes gecomponeerd die tijdens zijn vier presidentiële campagnes en zijn presidentschap werden gebruikt. De bekendste is waarschijnlijk _Happy Days Are Here To Come_, het officiële campagnelied van 1932. Het lied kwam uit de musical Chasing Rainbows uit 1930. Roosevelt was hiermee de eerste president die een al bestaand lied koos als campagnelied. Uiteindelijk groeide het uit tot het onofficiële lijflied van de Democraten die het jarenlang zouden blijven gebruiken. Franklin en Eleanor Roosevelt waren grote fans van folk- en countrymuziek en er werden dan ook vaak artiesten uitgenodigd in het Witte Huis om deze muziek ten gehore te brengen. Er zijn tijdens de jaren dertig en veertig talloze liedjes gemaakt over Roosevelt. Allen geven het gevoel van de gewone man weer. Sommigen gaven politiek commentaar, anderen bezongen de goede daden van Roosevelt.
De Zeeuwse band Champagne Charlie heeft 21 van deze liederen opnieuw uitgebracht op hun cd _Waitin’ On Roosevelt_. In chronologische volgorde neemt de band de luisteraar mee via de economische crisis in de Verenigde Staten en Roosevelt’s New Deal naar de Tweede Wereldoorlog. Zelfs na zijn dood in 1945 werden er nog liedjes gemaakt over hem.
I Like Ike
Een van de grootste successen op het gebied van campagnemuziek was _I Like Ike_, de campagneslogan van Dwight Eisenhower in 1952. De slogan verscheen al snel op buttons, spandoeken en televisiereclames. Ook Ike’s opvolger Kennedy gebruikte eenzelfde soort reclame met een even aanstekelijk liedje. Ook kreeg Kennedy Frank Sinatra zover een campagnelied te schrijven. Dit deed hij op zijn al bestaande nummer _High Hopes_, waar een nieuwe tekst op werd gemaakt. De tekst ging over het optimisme en de nieuwe politieke generatie waar Kennedy’s campagne voor stond.
Golden Earring's glimlach
Het nummer Don’t Stop (_Thinking about Tomorrow_) van Fleetwood Mac uit 1977 werd door Bill Clinton uitgekozen tijdens zijn campagne in 1992. Enkele van Clinton’s medewerkers probeerden hem ervan te overtuigen dat dit niet echt een goede keus was. Het tegendeel bleek waar. Tijdens de campagne, met als slogan ‘It’s the Economy, Stupid!’, werd het nummer zo’n succes dat het Fleetwood Mac, de band die al jarenlang uit elkaar was, bewoog tot een reünie en een eenmalig optreden tijdens Clinton’s Inaugural Ball. Nog steeds gebruikt Clinton het nummer tijdens lezingen en andere optredens. Zo werd het ook op de afgelopen Democratische Conventie gedraaid, terwijl Bill Clinton het podium betrad. Minder succesvol was de keuze van Bill’s echtgenote Hillary. Zij koos tijdens haar campagne in 2008 het nummer When The Lady Smiles van onze eigen Golden Earring uit 1984. In de omstreden videoclip wordt een non door zanger Barry Hay aangerand in een Amsterdamse metro. Toen de Amerikaanse media hier lucht van kregen, getipt door de Nederlandse journalist Jeroen van Bergeijk, ontstond er een kleine rel.
Obama verzegeld en bezorgd
Artiesten zijn niet altijd blij met de keuze van een presidentskandidaat. Tom Petty’s nummer I Won’t Back Down uit 1989 werd tijdens de campagne van 2000 door George W. Bush gebruikt. Bush kreeg al snel bericht van Petty dat hij het niet op prijs stelde dat zijn nummer werd gebruikt, omdat dit zou suggereren dat Petty Bush steunde. Dit was verre van waar. Ook de huidige Republikeinse kandidaat John McCain kreeg met ontevreden artiesten te maken. Onder anderen John Mellencamp, Heart, Jackson Browne, the Foo Fighters en Bon Jovi wilden niet dat McCain en Palin hun muziek tijdens de campagne zouden gebruiken. Barack Obama’s officiële campagnelied is Signed, Sealed Delivered van Stevie Wonder. De blinde artiest is niet geheel verrassend een vervent Obama-aanhanger. Dat Barack Obama in tegenstelling tot McCain wél succesvol is met zijn campagnelied, is wellicht een voorbode van de verkiezingsuitslag.