Toen spaarzaamheid nog een deugd was De Rijkspostspaarbank: toen uw geld nog veilig door de Staat beheerd werd

- Zoom
- Spaarduit (jaren '50)
Beleg uw geld bij de Rijkspostspaarbank! Staatswaarborg - Veilige belegging!
Toen spaarzaamheid nog een deugd was
Ster-radioreporter Guus Weitzel werd in 1940 -vlak voor de Duitse inval!- gevraagd om een bioscoop-reclamefilmpje voor de Rijkspostspaarbank in te spreken. Sparen, daarin werd je door de overheid opgevoed. Zo ging dat tot ver in de jaren '70. Feitelijk tot 1986, toen de oude en vertrouwde Postgiro/Rijkspostspaarbank werd geprivatiseerd tpt de Postbank. Lang probeerde die nog gebruik/misbruik te maken van het "staatsveilige" imago van de RPS, maar al snel bleek dat de Postbank niets anders was geworden dan een doodgewone, riskant speculerende bank met maar één oogmerk: winst maken voor de aandeelhouders.
Misschien moet Wouter Bos de filmpjes hiernaast eens bekijken. Ze tonen vanaf de jaren '20 hoe "opvoeding tot spaarzucht" door overheid en particulier initiatief (de coöperaties!) serieus werd genomen. En ook hoe na de oorlog de monetaire reorganisatie (het beroemde "tientje van Lieftinkck") breed aan het volk werd uitgelegd.
Maar aan de basis van dit alles stond toch de RPS. De oprichting van de Rijkspostspaarbank vond in 1881 plaats. De eerste directeur van de Rijkspostspaarbank was Arnold Kerdijk, een progressieve liberaal die in de algemene spaarbank mogelijkheden zag voor de verheffing van de arbeiders.
Het succes van de Rijkspostspaarbank was enorm. Hieraan heeft met name de opvolger van Kerdijk, Armand Sassen, een belangrijke bijdrage geleverd. Kerdijk stapte al een maand na de oprichting op, zijn prioriteiten lagen op een ander vlak. In de vijftig jaar na de oprichting groeide het aantal spaarrekeningen tot zo’n 2,2 miljoen in 1931.
Na de Tweede Wereldoorlog bleef de groei van de Rijkspostspaarbank echter achter bij de particuliere spaarbanken. Wettelijk was bijvoorbeeld de rente die de Rijkspostspaarbank kon bieden beperkt, iets wat voor de concurrenten niet gold. De Rijkspostspaarbank moest haar dienstverlening uit gaan breiden wilde ze nog een reden tot bestaan hebben.
De belangrijkste actie was het nauw gaan samenwerken met de Postcheque- en Girodienst. Voor beide diensten bood dit nieuwe mogelijkheden. De samenvoeging van de beide instellingen vond in 1977 plaats: Postgiro/Rijkspostspaarbank. In 1979 volgde nog de invoeging van Amsterdamse Gemeentegiro, het geheel wordt in 1986 geprivatiseerd tot de Postbank. Daarna begon de ellende pas goed.