Van het gebouw en een deel van de stadsmuur werden de stenen fundamenten opgegegaven. De verdedigingsmuur was ongeveer een meter dik en werd aangelegd tussen 160 en 170 na Christus.

De Romeinen hadden toen verschillende vestigingen in Nederland, waaronder één in Nijmegen. 'Het was een onrustige periode', stelt stadsarcheoloog Harry van Enckevort. 'Regelmatig vielen Germaanse stammen het gebied binnen en bovendien brak er in 'België' een opstand uit tegen het Romeins gezag. Dit gebeurde tegen de achtergrond van een strijd om de keizerlijke troonsopvolging, tussen Claudius Albinus en Septimius Severus.' Deze strijd had ook in de regio Nijmegen onrust tot gevolg. De aanwezige Romeinen kozen daarom voor veiligheid: ze bouwden een nederzetting met een brede gracht, aarden wallen en een zes meter hoge stenen muur. Dit verdedigingwerk moest ze tegen aanvallen beschermen.

Bij de opgravingen werden ook de restanten van een groot huis met vloerverwarming aangetroffen. In de buurt van dit gebouw werd een terracotta masker opgegraven, een unieke vondst in Nederland. 'Zo'n masker hing bij de voordeur met als doel om kwade geesten te verjagen. Het exemplaar kan zo het museum in', aldus een trotse Van Enckevort. Ook werd een aantal objecten, zoals spelden, munten en naalden opgegraven.

Nijmegen is de oudste stad van Nederland en er worden dan ook regelmatig archeologische vondsten gedaan, uit verschillende tijdvakken. Hoewel er op een aantal plaatsen in Nederland restanten van Romeinse wachttorens werden ontdekt, waren dit houten uitkijktorens die in het open veld stonden. De vondst in Nijmegen is uniek, omdat het om een stenen exemplaar gaat dat onderdeel uitmaakte van een omheinde vestiging.

Op de plek van de opgravingen (Nijmegen-West) worden huizen gebouwd. De aanleg hiervan gaat door, maar de restanten zullen onaangetast op hun plek blijven, aldus Van Enckevort. Hierdoor is ook in de toekomst onderzoek naar de restanten mogelijk.