Stonehenge verbluft de mens al generaties lang. Een team archeologen onder leiding van de professoren Darvill en Wainwright van de Bournemouth University heeft meer van het mysterie ontrafeld. Met behulp van koolstofdatering is nu de meest accurate datering tot op heden gedaan. In plaats van 2600 tot 2400 voor Christus blijkt het bouwwerk uit 2400 en 2200 v.C. te stammen en is het dus zo'n 300 jaar jonger. Een klein verschil, zou je zeggen, maar cruciaal om de betekenis van Stonehenge te achterhalen.

Dankzij de vondst kunnen bestaande theorieën over de functie van Stonehenge worden gestaafd. Zo is bekend dat de stenen afkomstig zijn uit Zuid-Wales, maar liefst 240 kilometer verderop. Vermoedelijk duidt dit erop dat de Stonehengebouwers geloofden dat ze speciale krachten droegen.

Darvill en Wainwright zien Stonehenge als een Neolitisch Lourdes: een heilig bedevaartsoord waar zieken en gewonden werden heengebracht voor genezing. Diverse vondsten in de omgeving ondersteunen deze theorie, aangezien ze dateren uit de begintijd van Stonehenge. Zo vertonen veel van de opgegraven lichamen tekenen van ziekte en verminking. Ook wijzen gebitsanalyses erop dat het merendeel van de mensen niet uit het Stonehenge-gebied kwamen. Volgens de twee archeologen zou het oord niet alleen zieken en zwakken aantrekken, maar ook mensen die deze zouden kunnen verzorgen en genezen.

Luister rechts van dit artikel naar een fragment uit OVT met meer over het onderzoek.