De Maze-gevangenis bij het plaatsje Lisburn in Noord-Ierland is vanaf de jaren zeventig de veiligste in Europa. Veel IRA-leden dienen hier hun straf uit voor gewelddadige aanslagen. Het complex is zo goed als verzegeld, met vijf meter hoge hekken om elk gevangenisblok en daar omheen een nog hogere betonnen muur met electrisch prikkeldraad. De gevangenispoorten zijn van massief staal en alleen electronisch te openen.

Republikeinse gedetineerden slagen er toch in om messen en pistolen de gevangenis binnen te smokkelen. Na een maandenlange voorbereiding breekt de groep met geweld uit hun cellen. Ze overmeesteren de stafleden met de wapens, waarbij één gevangenismedewerker wordt gedood en een andere zwaar gewond raakt. Vervolgens kapen ze een busje om daarmee door de hoofdingang te crashen.

Binnen enkele minuten start de grootste opsporingsactie in de Noord-Ierse geschiedenis. Politie en het leger zetten versperringen op op alle wegen binnen een straal van kilometers rond de gevangenis. Diverse gevangenen kunnen auto's stelen in de omgeving. Anderen zijn minder fortuinlijk: de politie ontdekt vier gevangen in een rivier vlakbij de gevangenis, terwijl ze ademhalen met rietjes in hun mond.

De ontsnapping betekent een grote opkikker voor het moraal van de IRA, die daarna met bommen volop het verzet onderstreept. Een van de ontsnapte gevangenen doet in 1984 nota bene zelf mee aan een aanslag in Brighton.

Tijdens de jaren zeventig bereiken verschillende groepjes republikeinse gevangen een heldenstatus door ontsnappingen uit verschillende gevangenissen in Noord-Ierland. Ze worden getooid met illustere namen als 'The Crumlin Kangaroos' en 'The Magnificent Seven'. De ontsnapping uit de Maze-gevangenis op 25 september 1983 wordt door republikeinen vol lof 'The Great Escape' genoemd, vrij naar de beroemde ontsnapping van krijgsgevangenen uit het Duitse kamp 'Stalag Luft III' tijdens de Tweede Wereldoorlog.

In 2000 sluit de Maze-gevangenis definitief zijn deuren, waarna de sloop van het complex in 2006 begint.