Voor het schrijven van Il Barbierre di Siviglia krijgt Rossini 1300 franc. 1200 voor het stuk en 100 voor het kostuum dat hij moet kopen om er een beetje behoorlijk uit te zien wanneer hij de premiere dirigeert.

Op latere leeftijd, als hij al lang niets meer componeert, maar zijn tijd verdoet met zijn favoriete bezigheden luieren, kletsen en eten ontmoet Rossini Wagner. Hij vertelt de Duitser dan trots dat hij per dag 100 franc had verdiend met de Barbier aangezien hij de opera in 13 dagen componeerde. Beter dan zijn vader die als trompettist 2 franc per dag verdiende.

Van Rossini is bekend dat hij vooral aartslui en vaak te laat was met zijn stukken. Beroemd is het verhaal dat Rossini’s opdrachtgevers hem een dag lang in een kamer hadden opgesloten om de opening volledig te herschrijven. Met de inkt nog nat, werd de bladmuziek uit het raam gemikt, waar een bode klaar stond om naar de dichtstbijzijnde drukker te rennen.

Er wordt beweert dat iedere zanger die Rossini kan zingen, alles kan zingen, want Rossini is het hoogtepunt van het “bel-canto”, het zingen met versieringen, vaak erg ingewikkeld waarbij de tekst totaal ondergeschikt is aan de muziek. In zijn opgewekte, romantische en ook bombastische opera’s zijn de teksten ook regelmatig absurd of slaan ze nergens op. Gioacchino Rossini is wel de schakel genoemd tussen Mozart en de generatie van grote Italiaanse belcanto-componisten zoals Bellini en Donizetti om uit te monden bij Verdi.

En als men het over Italie en de opera heeft, dan kan de naam van Verdi natuurlijk niet ontbreken. Verdi is het enige genie van internationaal formaat, dat de oude roem van zijn Italiaanse vaderland kan hooghouden tegenover de grote Duitse, Franse en Russische componisten van zijn tijd. Bij Verdi gaat het niet zozeer om mooi zingen maar veeleer om de stem als uitdrukking voor allerlei menselijke aandoeningen en karakters.

Hij filosofeert niet óver muziek, en hij filosofeert niet in zijn muziek, in tegenstelling tot Wagner. Verdi was de man die al met zijn derde opera, Nabucco, het symbool werd van het risorgimento, het streven naar de Italiaanse eenheid en onafhankelijkheid. En de Verdi van de afkorting ’Viva Vittorio Emmanuele Re D’Italia’ symboliseerde tijdens zijn leven de eenheid van Italië. Zo wil althans de overlevering. Zijn dood in 1901 werd in en buiten Italië beleefd als die van een staatshoofd.

Zondag 23 augustus in OVT, de Italiaanse opera, met: Hein Mulders van de Nederlandse Opera, operahistoricus Rob Husslage en leo Samama componist en muziekwetenschapper.