Father Christmas is in het begin van de zestiende eeuw in het Verenigd Koninkrijk ontstaan. Er bestaan echter ook Duitse en Scandinavische varianten. Hij ontstond als een symbolische personificatie van Kerstmis en als reactie op de puriteinen, die het kerstfeest zo sober mogelijke wenste te vieren.

De oorspronkelijke Father Christmas was kindervriend noch schenker van cadeaus. Dat werd hij pas toen hij 'fuseerde' met de Amerikaanse _Santa Claus_. Santa Claus heeft weer Nederlandse _roots_. New York werd begin zeventiende eeuw als Nieuw Amsterdam door de Nederlanders gesticht, en die brachten Sinterklaas met zich mee. Toen later New York in Engelse handen kwam, veranderde Sinterklaas langzaam in _Santa Claus_.

Zo wordt Sint bijvoorbeeld in het boek History of New York (1809) van Washington Irving, Santa Claus genoemd en afgebeeld als een dikbuikige Hollandse zeeman met een pijp in zijn mond.

Santa komt traditiegetrouw door de schoorsteen naar beneden geklauterd om zijn presentjes in de sokken van de kinderen te stoppen. Soms staat er dan een glas wijn klaar voor de Kerstman en voor Rudolph ligt er dan een wortel.

Santa Claus kreeg pas echt goed vorm in 1823 dankzij het gedicht A Visit From St. Nicholas (beter bekend onder de naam _The Night Before Christmas_). Dat gedicht werd anoniem gepubliceerd in de Sentinel en later toegeschreven aan Clement Clarke Moore. Deze had waarschijnlijk via zijn vrouw van Sinterklaas gehoord, want zij had Nederlandse voorouders.

Het gedicht gaat over een roodwangige in bont geklede St. Nick. Deze rijdt rond in een arrenslee en wordt getrokken door acht rendieren:

Account of a Visit from St. Nicholas

Twas the night before Christmas, when all thro' the house
Not a creature was stirring, not even a mouse;
The stockings were hung by the chimney with care,
In hopes that St. Nicholas soon would be there;
The children were nestled all snug in their beds,
While visions of sugar plums danc'd in their heads,
And Mama in her 'kerchief, and I in my cap,
Had just settled our brains for a long winter's nap -
When out on the lawn there arose such a clatter,
I sprang from the bed to see what was the matter.
Away to the window I flew like a flash,
Tore open the shutters, and threw up the sash.
The moon on the breast of the new fallen snow,
Gave the lustre of mid-day to objects below;
When, what to my wondering eyes should appear,
But a minature sleigh, and eight tiny rein-deer,
With a little old driver, so lively and quick,
I knew in a moment it must be St. Nick.
More rapid than eagles his coursers they came,
And he whistled, and shouted, and call'd them by name:
"Now! Dasher, now! Dancer, now! Prancer and Vixen,
"On! Comet, on! Cupid, on! Dunder and Blixem;
"To the top of the porch! To the top of the wall!
"Now dash away! Dash away! Dash away all!"
As dry leaves before the wild hurricane fly,
When they meet with an obstacle, mount to the sky;
So up to the house-top the coursers they flew,
With the sleigh full of toys - and St. Nicholas too:
And then in a twinkling, I heard on the roof
The prancing and pawing of each little hoof.
As I drew in my head, and was turning around,
Down the chimney St. Nicholas came with a bound:
He was dress'd all in fur, from his head to his foot,
And his clothes were all tarnish'd with ashes and soot;
A bundle of toys was flung on his back,
And he look'd like a peddler just opening his pack:
His eyes - how they twinkled! His dimples: how merry,
His cheeks were like roses, his nose like a cherry;
His droll little mouth was drawn up like a bow,
And the beard of his chin was as white as the snow;
The stump of a pipe he held tight in his teeth,
And the smoke it encircled his head like a wreath.
He had a broad face, and a little round belly
That shook when he laugh'd, like a bowl full of jelly:
He was chubby and plump, a right jolly old elf,
And I laugh'd when I saw him in spite of myself;
A wink of his eye and a twist of his head
Soon gave me to know I had nothing to dread.
He spoke not a word, but went straight to his work,
And fill'd all the stockings; then turn'd with a jerk,
And laying his finger aside of his nose
And giving a nod, up the chimney he rose.
He sprung to his sleigh, to his team gave a whistle,
And away they all flew, like the down of a thistle:
But I heard him exclaim, ere he drove out of sight
Happy Christmas to all, and to all a good night.

Het beroemde rendier Rudolph was er toen nog niet bij. Die werd in 1939 door Robert May gecreëerd. In dat jaar verscheen namelijk Rudolph. The red-nosed Reindeer.

In dit boek beschrijft May hoe de Kerstman op een mistige kerstavond, terwijl het zicht steeds slechter wordt, de hulp inroept van Rudolph. Het arme rendier heeft namelijk een lichtgevende rode neus en kan zo de weg verlichten.