‘December is de maand van het gezin en het huis. Maar in de donkere dagen voor Kerstmis moet iedereen d’r eerst op uit om op de hoogtijdagen thuis de sfeer van beschutting en geborgenheid compleet te maken’, verkondigt het Polygoonjournaal in de jaren zestig. Er opuit dus, op zoek naar cadeau’s, sfeer en gezelligheid!

‘Met de voortvarendheid die een kenmerk is van de Nederlandse koopmansgeest, is hebben handel en middenstand van sinterklaas soepel en snel overgeschakeld op het kerstfeest’. De winkeliers hebben hun waren met succes weer zo aantrekkelijk mogelijk uitgestald. ‘Het was goed toeven in de centra van de steden waar velen zich veel moeite hadden gegeven om de licht te brengen in de kortste dagen van het jaar. De donkere dagen voor kerstmis.’

‘De meeste etalages proberen de Kerststemming op de een of andere manier wel wakker te roepen. Of ze werken vast aan de feeststemming van Oud en Nieuw. Met de champagne van de welvaartsstaat in de koeler van de inflatie.’ Nederlanders meten zich aan het begin van de Jaren Zestig een nieuwe traditie aan. ‘In de grote warenhuizen zijn wagonladingen kerst- en nieuwjaarskaarten over de toonbanken uitgestort. Want Nederland is mee opgestoten in de vaart der elkaar groetende volken’, aldus het Polygoonjournaal.

Een Polygoonjournaal uit 1954 laat zien hoe de koninklijke familie samen met het personeel het kerstfeest viert. Prins Bernhard spreekt de zaal kort toe, er wordt gezongen en daarna betreedt koningin Juliana het podium: ‘Hare majesteit de koningin die door een lichte verkoudheid geplaagd werd, las hierna het kerstverhaal voor, zoals dat beschreven is in het evangelie van Lucas’.