In 1988 brengt Rushdie 'The Satanic Verses' uit. Daarmee ontketent hij een internationale rel. Orthodoxe moslimleiders beschuldigen de afvallige Rushdie van godslastering en belediging van Allah en de profeet. Overal ter wereld breken protesten uit.

Het gaat zelfs zover dat ayatollah Khomeini van de Islamitische Republiek Iran een fatwa, letterlijk een juridisch advies maar in dit geval een ter dood veroordeling, uitspreekt over iedereen die heeft meegewerkt aan de totstandkoming van het boek. Deze fatwa uit 1989 luidt: "Ik stel het trotse moslimvolk overal ter wereld ervan op de hoogte dat ter dood zijn veroordeeld de schrijver van het boek 'De Duivelsverzen', dat tegen de islam, de profeet en de Koran is, alsmede iedereen die bij de publicatie betrokken was en de inhoud kende.''

Rushdie duikt onder en dat blijkt geen overdreven maatregel. De Japanse vertaalster van 'De Duivelsverzen' wordt vermoord en er vindt een aanslag plaats op de Noorse uitgeefster van het boek. Rushdie moet voortaan een beveiligd leven leiden. Maar hij blijft een productief schrijver. In 2001 schrijft hij als eerste buitenlandse auteur het Nederlandse boekenweekgeschenk, 'Woede'. In 2005 komt 'Shalimar de Clown' uit.

Bekijk

• Andere Tijden: de Rushdie-affaire in Nederland


• RAM: interview van Chris Kijne met Rushdie