Door het bombardement op Nijmegen vielen zo’n 800 doden en werden grote delen van de oude binnenstad in puin gelegd. Anders dan Rotterdam was dit geen gericht bombardement van de Duitsers geweest, maar een vergissingbombardement – nota bene uitgevoerd door de Amerikanen.

Daarna is jarenlang de vraag geweest hoe dit heeft kunnen gebeuren. Was het echt een ongeluk, of had de Nederlandse regering in ballingschap inderdaad toestemming gegeven, zoals de Duitsers beweerden? Dit weekend nog stelde historicus Joost Rosendaal dat de aanduiding 'vergissingsbombardement' niet correct is: "Er is rommelig gebombardeerd."

Opvallend is dat er veertig jaar lang bijna niets aan herdenkingen van het bombardement gedaan is. Er niets meer over gezegd, in tegenstelling tot het bombardement van Rotterdam. Het grote verschil met Rotterdam tenslotte is dat Nijmegen slachtoffer was van Amerikaanse bommen.

Dit maakte het verwerkingsproces voor Nijmegen veel moeilijker. De Amerikanen waren schuldig aan de vernietiging van de binnenstad en honderden doden, maar tegelijkertijd waren ze de bevrijder.

Honderden mensen hebben jarenlang niet over het bombardement willen praten. Direct hierna werd alle energie in de wederopbouw van de stad gestoken, want de Nijmegenaren richtten zich liever op iets constructiefs. Pas 25 jaar geleden werd er voor het eerst iets aan de herdenking van het bombardement gedaan, en tien jaar later werden op het jaarlijkse vertelfestival van 1994 in Nijmegen ooggetuigen en overlevenden aan het woord gelaten.

Andere Tijden blikte in 2004 terug op dit bombardement. Het is hier te bekijken.