Al snel nadat ze Rusland op 22 juni 1941 binnenvielen bereikte het Duitse leger Leningrad. Omdat ze daar op hevige tegenstand stuitten, besloten ze tot het omsingelen van de stad. Alle toegangswegen werden bezet en de Duitsers bestookten de stad met artillerie en bommen.

Intussen verhongerden de 2.3 miljoen inwoners van Leningrad. Dit verergerde toen in 1941-1942 de strengste winter in jaren begon. Maar doordat het meer Ladoga dichtvroor was er tijdelijk vervoer van voedsel naar de stad mogelijk.

Voor zover ze ertoe in staat waren werkten inwoners van de stad in munitiefabrieken, groeven ze verdedigingslinies en vochten ze aan de frontlinie. Onder leiding van de Russische Generaal Leonid Govorov slaagde het Sovjetleger er begin januari 1943 in om een opening in de blokkade te creëren.

Hierdoor was er weer mondjesmaat (trein) verkeer mogelijk naar de stad. Dit werd niet voor niets de '_Corridor des doods_' genoemd: alleen al in februari '43 konden slechts 67 treinen de oversteek maken, waarbij ze zwaar onder schut lagen.

Een jaar later, op 27 januari 1944, beëindigde het Rode Leger het beleg van Leningrad. De Duitsers werden zestig tot honderd kilometer teruggedrongen, dankzij het strategisch vernuft van Generaal Godorov. Diezelfde generaal noemde dit na afloop "_de voltooiing van een historische taak_". Hij dankte de troepen en prees de burgers om hun "_heroïsch verzet en stalen onverzettelijkheid."