De korte film Niets bijzonders (1961) kwam tot stand als een improvisatorisch tussendoortje. Jan van Mastrigt speelt de hoofdrol en met zijn voorkomen lijkt hij op een van de dwalende helden uit de Franse cinema, terwijl hij via een voice-over laconiek commentaar biedt. De film gebruikt een citaat van de Amerikaanse schrijver William Faulkner om de gedachtespinsels van de hoofdpersoon in werking te zetten, terwijl hij door een nachtelijke stad loopt naar zijn stamkroeg. Eenmaal aanbeland in het café valt hij op een schoonheid temidden van de rokerigheid, terwijl sfeervolle jazz de scène perfect aanvult. Een leuke vondst is dat Mastrigts personage met de barman dobbelt om zijn biertjes.