De bemanning van de Apollo-missie trainde voor de lancering met een maanlander: de zogenaamde Lunar Landing Research Vehicle, onder de crew ook wel 'Flying Bedstead' (vliegende bedframe). Met behulp van straalaandrijving imiteerde dit apparaat de zwaartekracht (of gebrek eraan) op de maan. Deze nepmaanlanding werd eindeloos vaak door Armstrong en zijn collega's Aldrin en Collins geoefend.

Tot het in mei 1968 bijna rampzalig afliep. Tijdens een van de oefeningen sloeg de machine op hol. Armstrong kreeg de LLRV niet meer onder controle. Armstrong kon op dertig meter boven de grond op de knop van de schietstoel drukken. Enkele seconden later stortte de maanlander neer en explodeerde. Een jaar later verliep de landing vlekkeloos.

Bekijk beelden van een LLRV-oefening halverwege de jaren zestig.