Tijdens de Eerste Wereldoorlog zette het Duitse leger zeppelins in om Engeland (Londen en het omliggende land) te bombarderen. Er zijn honderden missies geweest waarbij tienduizenden kilo's bommen op Engeland en andere vijandelijke gebieden zijn afgeworpen vanuit Duitse zeppelins.

Omdat de Britse verdedigers al snel bedreven raakten in het in brand schieten van deze grote en kwetsbare luchtschepen bleken bombardementen vanuit luchtschepen niet bijzonder effectief. Toch bereikten de vluchten hun doel: angst zaaien onder de bevolking. Van deze angst werd weer gebruikgemaakt om vrijwilligers te rekruteren,

Ten tijde van de eerste luchtschepen, in het begin van de 20e eeuw, ontstond er een uitgebreide dienstregeling van vluchten over de Atlantische Oceaan die echter aan populariteit inboette door de vele rampen met neerstortende en in brand vliegende luchtschepen. Toen op 6 mei 1937 de met waterstof gevulde zeppelin Hindenburg (LZ-129) tijdens de landing te Lakehurst (in New Jersey, in de buurt van New York, Verenigde Staten) in brand vloog, waarbij 36 mensen omkwamen waaronder kapitein Lehmann, besloot men de overgebleven schepen uit de vaart te nemen en de productie stop te zetten.