De makers gebruikten voor het filmpje orginele Polygoonbeelden uit 1940 en voegden daar een quasi-antieke voiceover aan toe. Deze vertelt over goochelaar Tony Padrami, die in 1938 naar Joure kwam. Daar liet hij tijdens een optreden een zakje mildzoute Hindelooper Ruitjesdrop in het niets verdwijnen. Het publiek werd boos en stuurde Padrami geblinddoekt in een auto de gemeente uit. 'Die zag je niet meer terug!' hoort de kijker, die moet concluderen dat de dropjes lekker zijn.

Tony Padrami is een naam die verzonnen werd door het verantwoordelijke reclamebureau. De man in beeld heette in werkelijkheid Cornelis Hauer, artiestennaam Larette. Hij was een uit Oostenrijk afkomstige jood die zich in de jaren twintig in Amsterdam vestigde. Larette werd door de joodse impressario Max van Gelder naar Nederland gehaald en begon als eerste een eigen goochelstudio: Het Huis der Wonderen. Hij werd beroemd om zijn trucs met kaarten en munten. Zo schreef Het Vaderland na een show in 1930:

'Want al heeft u dat trucje met die doorgescheurde kaarten meer gezien, Larette weet het u weer zoo geniaal voor te doen, dat u er weer niets van snapt. Intusschen lapt hij het hem toch maar, achter elkaar, èn zonder één foutje.'

Op latere leeftijd kreeg Larette last van doofheid. Nadat de Tweede Wereldoorlog was uitgebroken, luisterde hij regelmatig naar de Britse radio. Er wordt gezegd dat hij de radio zo hard zette, dat hij hierdoor verraden is. Toen in 1943 Duitse soldaten langskwamen in zijn studio dacht Larette dat hij gearresteerd zou worden. Hij ging naar een andere kamer, waar hij zich door het hoofd schoot.

Bekijk hier de orginele beelden van Larette in de Polygooncompilatie 'Van hier en daar uit Nederland' (1940) met een special over zwarte kunst.