Boortorens in Den Haag in 1957. Proefboringen moeten uitwijzen of er een grote voorraad onder de grond zit. ‘De aanwezigheid van de boortorens geeft de olieman ondertussen geen enkele aanleiding om uit een ander vaatje te tappen’, ziet Polygoon. Nederland begint in de jaren vijftig een serieus olieproducerend land te worden. ‘Zo levert ook dit gebied nu zijn aandeel in de Nederlandse olieproductie die momenteel reeds voor een kwart de binnenlandse behoefte dekt.’

Het jaar daarvoor in 1956 was er nog een zondagsrijverbod geweest. ‘De doorgaans drukke verkeersaderen, zoals de Maastunnel in Rotterdam en de Rijksweg Amsterdam-Utrecht kregen weinig of geen verkeer te verwerken.’ Het was passiviteit alom, op de weg en langs de weg. ‘De benzinestations waren al blij als ze een bromfietser konden bedienen.’

Internationale conflicten over olie komen ook voor. De Britten probeerden in 1951 hun oliebelangen in Iran veilig te stellen. De Iraniërs wilden de Britse Anglo-Iranian Oil Company (AIOC) nationaliseren. De Britten vroegen het Internationale Gerechtshof in Den Haag dit te verhinderen. De Iraniërs kwamen niet opdagen, ze vonden het hof niet competent. ‘Perzie meent dat de nationalisatie een interne aangelegenheid is van elke soevereine natie en dat de Britse regering met deze zaak niet te maken heeft’, legt Polygoon uit.

Olie zorgt aan de andere kant ook weer voor werk, zoals in de olieraffinaderijen van de koninklijke Shell op Curaçao. ‘Deze industrie, wel de voornaamste van het eiland, verschaft werk aan duizenden mensen terwijl de eigen rederij van de maatschappij nog eens enige duizenden arbeiders in dienst heeft’, meldt Polygoon.