In de ogen van Beatrix en Claus vormen de kunstenaars eind jaren zestig een maatschappelijke voorhoede. Het paar hoopte door gesprekken en discussies met deze avantgarde inzicht te krijgen in hedendaagse denkbeelden.

Op de zes bijeenkomsten in 1969 werd niet alleen gediscussieerd maar exposeerden kunstenaars eigen werk en traden op. Wim T. Schippers groef bijvoorbeeld een kuil in de tuin van Drakensteyn, en staarde samen met Claus enige tijd diepzinnig in het gat. Daarna werd de kuil tot kunst te verklaard.

De bijeenkomsten leidden uiteindelijk tot een tweedaagse bijeenkomst van kunstenaars op het Paleis op de Dam. Een aantal uitgenodigde kunstenaars weigerde pertinent op de uitnodiging in te gaan. Dirigent Reinbert de Leeuw: “We waren zeer principieel en rechtlijnig in die tijd. We stuurden een brief terug waarin we schreven dat er natuurlijk geen sprake van kon zijn dat we zouden verschijnen.” Schrijver en medeweigeraar Bernlef: “We waren niet van plan ons te laten inkapselen door het establishment.”

Andere Tijden maakte een terugblik op deze vaak chaotische bijeenkomsten. Aan het woord komen Wim T. Schippers, Reinbert de Leeuw, Peter Struycken Bernlef en Woody van Amen.

De aflevering staat hier.