Als de film klaar is, denken regisseur Paul Verhoeven en scenarist Gerard Soeteman dat ze een interessante en progressieve film hebben gemaakt. Een film volgens de typisch Hollandse succesformule jeugd, seks en schijt aan de rest. Verhoeven en Soeteman denken dat het land al jaren op zo'n film zit te wachten en dat de pers er enthousiast op zal reageren. Maar het loopt anders.

De eerste versie van het script van Spetters wordt eind jaren zeventig voorgelegd aan de Stichting Productiefonds voor Nederlandse Films. Deze organisatie beoordeelt jaarlijks honderden scripts, ideeën en synopses om te kijken of deze in aanmerking komen voor subsidie. Het bestuur van het fonds bestaat in 1980 uit zes man: drie kroonleden, waaronder auteur Anton Koolhaas die optreedt als voorzitter, en drie leden afkomstig uit de bioscoopwereld. Koolhaas is zeer kritisch over de film: '...en het is een hoer!' zei hij over Renée Soutendijk.

Na de première wordt de film genadeloos neergesabeld. Homo’s en vrouwen protesteren op een voor Nederland ongekend felle manier tegen de wijze waarop ze in de film worden geportretteerd. Ze krijgen zelfs Nederlands populairste talkshowhost achter zich. In haar ‘Goed Nieuws Show’ laat Sonja Barend zich voor een miljoenenpubliek zeer negatief uit over de film. Ook de schrijvende pers heeft geen goed woord voor de film over. ‘Fascistoïde vermaak’, schrijft een krant, ‘onwaardig kijkvoer’. De Volkskrant heeft het bij monde van Harry Hosman over ‘een diepzwarte poel voor personen wier geestelijke groei na drie jaar is opgehouden.’

Nu, bijna dertig jaar later geldt Spetters als typisch en gemiddeld Hollands vermaak en is de weerstand tegen de film al lang geleden losgelaten.

Bekijk

Over de rel een uitzending van Andere Tijden, met daarin aandacht voor Koolhaas' rol.

N.B. Indien de fragmenten niet werken, kies dan in de mediaspeler voor de optie 'afspelen in standaardplayer'.