Niet met placentavocht maar met wonderzalf De Wonderdokter van Feyenoord genas iedereen

Richard Dombi stond een halve eeuw geleden bekend als de Wonderdokter van Feyenoord. Als voetballer speelde hij ergens rond de Eerste Wereldoorlog bij WAC uit Wenen, maar werd daarna beroemd als trainer. In 1935 werd Dombi voor de eerste keer bij Feyenoord aangesteld als coach, maar diende ook als verzorger. In 1938 vertrok hij, maar keerde terug in de jaren vijftig. In die tijd heeft verzorger Gerard Meijer bij hem het vak geleerd, waarna hij een halve eeuw voor de Rotterdamse club zou werken.

Helemaal legendarisch was hij vanwege zijn enorme medische kennis. Een speler met kapotte knieën of gezwollen enkels ging naar Dombi en genezing was verzekerd. Hiervoor gebruikte hij een uiterst geheimzinnige wonderzalf. Beroemde internationals als Leen Vente en Cor van der Gijp, de oom van René van der Gijp, waren tevreden klanten van Dombi.

Meijer is de enige geweest die ooit van Dombi heeft gehoord hoe die wonderzalf gemaakt moet worden. Vorig jaar was hij bereid om tegen website Sportgeschiedenis.nl voor de eerste keer te vertellen wat nou het geheim is. Misschien kunnen de sportartsen van nu er hun voordeel mee doen voor als de voorraad placentavocht opeens uitgeput is. “Het is wel erg arbeidsintensief”, aldus Meijer, “en het duurt een dag voordat het klaar is. Er is erg veel geduld voor nodig om te maken, en dat had ik toentertijd wel.”

Basis van het geheim is zuivere rubbermelk, die moeilijk is te krijgen. Meijer lukte het een halve eeuw geleden echter wel: “Ik kon er aankomen via contacten in de Rotterdamse haven.” De rubbermelk moet in een pan worden verhit tot honderd graden. Afhankelijk van de aard en ernst van de kwetsuur is er een bepaalde hoeveelheid rubbermelk met daarbij een bepaalde hoeveelheid paraffine. Meijer: “En dan stond ik er een dag lang in te draaien en te roeren.”

Als dat proces is afgerond wordt om de kwetsuur heel strak een stuk gaas gebonden, zodat er tussen vel en gaas geen lucht zit. De zalf is namelijk zo’n tachtig graden heet en veroorzaakt brandwonden als er lucht boven de kwetsuur zit. Dit gaas met daarop de zalf worden afgesloten, waarna de voetballer een avond lang moet zitten. Meijer: “Als het er ’s ochtends afging, stond de transpiratie er op. Het was ongelofelijk dat er geen wonden ontstonden met die langdurige hitte, maar het werkte altijd.”

Aldus Meijer, die er zelf veel ervaring mee heeft opgedaan. En er zijn carrières mee gered, dus het is geen onzin! Het grootste probleem is echter dat al vijftig jaar niemand deze Wonderzalf meer heeft gemaakt.

Misschien is Meijer weer eens bereid om het te proberen. Al is het alleen maar om Van Persie te helpen.

(Jurryt van de Vooren)