Lichaam Jim Thorpe vindt geen rust Rel om stoffelijke resten van Olympisch kampioen

- Zoom
- Jim Thorpe werpt de discus (Stockholm 1912)
Jim Thorpe (1888 – 1953) is de enige sportman naar wie een compleet dorp is vernoemd. In de Amerikaanse plaats Jim Thorpe liggen zijn resten, maar zijn familie eist een herbegrafenis. Deze Olympische kampioen van 1912 krijgt blijkbaar nooit rust.
Lichaam Jim Thorpe vindt geen rust
Jim Thorpe was een sportman zonder weerga, over wie de Zweedse koning in 1912 zei: "You, sir, are the greatest athlete in the world.” Dat compliment deelde hij uit na het winnen van zowel de vijfkamp als de tienkamp op de Olympische Spelen dat jaar.
Thorpe werd geboren in het reservaat van de Sac en Fox-indianen, en kreeg als Indiaanse naam Wha-Tho-Huck (‘Verlicht Pad’), omdat de zon het pad naar het huis verlichtte tijdens zijn geboorte. In 1907 begon hij op school in Carlisle, Pennsylvania met sporten: American football, honkbal, lacrosse en atletiek.
Vijf jaar later won hij twee gouden plakken, maar die werden hem een jaar later afgenomen, omdat hij wel eens geld zou hebben ontvangen voor zijn sport. En dat was in die tijd absoluut verboden voor deelnemers aan de Spelen. Dat deze schorsing in strijd was met de reglementen deerde niet. In de jaren tachtig werd hem eindelijk eerherstel verleend – zo’n dertig jaar na zijn dood.
Het dorp Jim Thorpe
Na de dood van Thorpe besloot het Amerikaanse dorp Mauch Chunk zijn naam te veranderen in Jim Thorpe. Dat was vooral eigen belang, want hiermee hoopten de inwoners op meer toeristen. De laatste vrouw van Thorpe stemde ermee in dat de resten van de Olympiër hier werden begraven. Probleem is dat niet de hele familie het hiermee eens was, omdat volgens de gebruiken van de Indianen het lichaam niet zomaar op een andere plek begraven mag worden.
Zoon Jack Thorpe, inmiddels 72 jaar oud, strijdt met zijn twee broers al jarenlang voor een herbegrafenis. “Het dorp is inmiddels een groot succes en ze hoeven hier niet meer de resten van mijn vader te houden. Ik denk niet dat zij zich realiseren hoe belangrijk het voor de Indianen is om hun vader zorgvuldig te begraven.” Hierbij verwijst hij naar de zogenaamde 1990 Native American Graves Protection and Repatriation Act.
“Niet te geloven”, aldus de burgemeester van Jim Thorpe. “Zijn resten liggen hier al meer dan vijftig jaar. Het is te laat. Niemand hier steunt deze eis.”
Zolang deze strijd duurt, blijft het lichaam van Jim Thorpe in een mausoleum, enkele kilometers buiten Jim Thorpe.
(Jurryt van de Vooren)