In oktober 1987 werd oud-atlete Anne Vrana O’Brian geïnterviewd (pdf hier) voor de zogenaamde Olympian Oral Histories. Zo’n zestig Olympiërs spraken over hun sportieve leven en hun herinneringen aan de Spelen, waaraan zij deelnamen. Het zijn prachtige verhalen, omdat ze zich afspeelden in een tijd, die wij ons nu niet meer kunnen voorstellen.

O’Brien sprak over haar twee Spelen: die van 1928 in Amsterdam en 1936 in Berlijn. Door een blessure miste ze juist de Spelen in haar eigen land, in Los Angeles.

De Amsterdamse Spelen maakte ze als zeventienjarig meisje mee. Tijdens dat evenement had ze een heel bijzondere ontmoeting. “Ik zag een charmante, kleine, oude dame, die er erg onopvallend uitzag. Ik zag haar toen ze net uit een auto stapte en haar huis betrad. Het was geen paleis of zo iets. Ze had een zwart pak aan en droeg een paraplu bij zich. Ik vroeg aan een voorbijganger wie die vrouw was.”

Het antwoord sloeg haar met stomheid: “Dat is onze koningin.”

Hitler

In Berlijn zag ze ook het staatshoofd, alhoewel die wat verder van haar was verwijderd: Adolf Hitler. Zij kon hem goed zien vanuit de speciale loge in het Olympisch Stadion van Berlijn, die alleen toegankelijk was voor de sporters. Precies daarboven zat de loge van Hitler.

O’Brien zei hierover: “Ik keek altijd even naar boven om Hitler te zien en zag op een dag dat hij er anders uitzag. De volgende dag was ik extra geïnteresseerd omdat ik het gevoel had dat Hitler een dubbelganger had. Zijn profiel was inderdaad weer anders dan de dag ervoor.” Zo raakte ze ervan overtuigd dat er verschillende personen waren geweest, die zich al dan niet terecht als Hitler hebben voorgedaan.

Of het waar was of niet, kreeg ze natuurlijk niet bevestigd. Ze raakte wel gefascineerd door nazi-Duitsland en kocht veel boeken over dit onderwerp. Zowel in Amsterdam als in Berlijn kwam ze niet verder dan de halve finale.

(Jurryt van de Vooren)