Geschiedenis maakt cynisch De zinloze traditie van de Olympische vrede
- Zoom
- Olympische vrede
In 1993 riepen de Verenigde Naties voor de eerste keer op voor een staakt-het-vuren tijdens de Olympische Spelen. In Canada hopen ze nu ook dat er tijdens de Winterspelen in Vancouver niet wordt gevochten. De geschiedenis is helaas wat cynisch.
Geschiedenis maakt cynisch
Canada heeft bij de VN een verzoek ingediend om een oproep te doen voor een wereldwijd staak-het-vuren tijdens de Olympische Winterspelen in Vancouver. Sinds 1993 is dit een gewoonte geworden, met daarbij het voorbeeld van de Olympische vrede tijdens de Spelen in het klassieke Griekenland – de zogenaamde Ekecheiria.
De Olympische Spelen moeten namelijk een symbool zijn voor verdraagzaamheid en vrede als goed voorbeeld voor de jeugd. ‘Wij roepen op’, proclameerde de VN daarom in 1993, ‘voor een staakt-het-vuren tijdens de Spelen, om de jeugd te mobiliseren voor de vrede.’
De Ekecheiria werd hierbij dus als voorbeeld gesteld, uit de tijd dat het de gewoonte was dat ruim voor aanvang van de Olympische Spelen in Olympia speciale koeriers in heel Griekenland de Spelen aankondigden. Meteen daarop werd de Ekecheiria afgekondigd, die moest garanderen dat de sporters ongestoord konden reizen om het sportevenement te bereiken – zelfs al reisden ze door vijandelijk gebied. Het was een soort sportieve onschendbaarheid, die om de vier jaar voor enkele weken gold.
Symbolische waarde
En inderdaad is het sinds 1993 traditie geworden dat voor aanvang van de Olympische Spelen een oproep wordt gedaan voor vrede tijdens dit evenement. Toch zijn sindsdien oorlogen doorgegaan alsof er geen oproep bestond, waarmee die vooral een symbolische waarde heeft. En zo zal waarschijnlijk ook in 2010 geschieden, omdat gastheer Canada niet van plan is de militaire activiteiten in Afghanistan te staken tijdens de Winterspelen. Sterker: de route van het Olympisch vuur maakt verschillende stops op militaire bases…
Al in 2000 bleek hoe cynisch de internationale diplomatie omgaat met de Olympische vrede. Een woordvoerder van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken zei toen: “Dit soort oproepen kunnen niet worden afgedwongen, omdat er geen sanctie aan is verbonden bij overtreding. En ik weet niet of wij ons geroepen voelen om de leden aan te spreken als ze zich er niet aan houden. Wij hadden die resolutie tenslotte niet ingediend. Het is wel aangehaald bij informele gesprekken in New York, maar niet op officieel niveau.”
Maar waarom wordt die oproep dan ingediend en waarom doet Nederland mee? “Ach, zo gaat dat nu eenmaal. In 1993 was het allemaal nog nieuw, maar nu is het een verplicht nummertje geworden.”
(Jurryt van de Vooren)
